Números 3:40
וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה פְּקֹד כָּל־בְּכֹר זָכָר לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל מִבֶּן־חֹדֶשׁ וָמָעְלָה וְשָׂא אֵת מִסְפַּר שְׁמֹתָֽם׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה פְּקֹ֨ד כָּל־בְּכֹ֤ר זָכָר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִבֶּן־חֹ֖דֶשׁ וָמָ֑עְלָה וְשָׂ֕א אֵ֖ת מִסְפַּ֥ר שְׁמֹתָֽם׃
Καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων Ἐπίσκεψαι πᾶν πρωτότοκον ἄρσεν τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀπὸ μηνιαίου καὶ ἐπάνω, καὶ λάβετε τὸν ἀριθμὸν ἐξ ὀνόματος·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Et ait Dominus ad Moysen: Numera primogenitos sexus masculini de filiis Israël ab uno mense et supra, et habebis summam eorum.
Yehová le dijo a Moisés: “Cuenta todos los primogénitos varones de los hijos de Israel de un mes en adelante, y registra sus nombres.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y Jehová dijo á Moisés: Cuenta todos los primogénitos varones de los hijos de Israel de un mes arriba, y toma la cuenta de los nombres de ellos.
Then the LORD said to Moses, “ Number every firstborn male of the Israelites a month old or more, and list their names.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo contiene una orden divina a Moisés: contar a todo primogénito varón de los hijos de Israel a partir de un mes de edad, y levantar el registro de sus nombres. Es una instrucción de censo con dos verbos imperativos que estructuran la acción.
Palabras clave
- pe.Kod («contar: enumerar», H6485A) — verbo qal imperativo, segunda persona masculina singular; es la primera orden que recibe Moisés.
- be.Khor («primogénito», H1060) — sustantivo masculino singular que, junto con za.Khar («varón/macho», H2145), delimita el objeto del censo: no todo primogénito sino específicamente el varón.
- ben- («hijo: de edad», H1121L) seguido de Cho.desh («mes», H2320G) — construcción constructa que expresa edad («de un mes»), reforzada por va.'e.la («arriba», H4605) para indicar «y en adelante».
- Sa' («alzar: contar», H5375V) — segundo verbo imperativo, distinto de pe.Kod, que introduce la acción de «alzar/tomar» el número.
- mis.Par («número», H4557) en construcción constructa con she.mo.Ta («nombre», H8034) más el sufijo -m («su») — la frase constructa liga «número» con «nombres de ellos», es decir, un registro nominal, no solo una cifra total.
Lo que dice el texto
La frase hebrea se organiza en dos órdenes paralelas introducidas por va.yo.mer («y dijo», H0559) de Yehová (H3068G) a Moisés. La primera orden usa el imperativo pe.Kod (H6485A) con el objeto en cadena constructa: kol-be.Khor za.Khar li-v.Nei Yis.ra.'El — «todo primogénito varón de los hijos de Israel»— seguido de la delimitación de edad mi-ben-Cho.desh va-Ma.'e.la, «desde hijo de mes y arriba», donde la construcción con ben- más el sustantivo de tiempo es el modo hebreo habitual de expresar edad.
La segunda orden, ve-Sa' 'et mis.Par she.mo.Tam («y alza el número de sus nombres»), emplea un verbo distinto, Sa' (H5375V), que en otras glosas puede significar «alzar» pero aquí funciona como sinónimo de contar. El marcador de objeto directo 'et (H0853) precede a la frase constructa mispar shemotam, que liga gramaticalmente «número» y «nombres»: la acción de contar se vincula explícitamente al registro de los nombres individuales, no solo a una suma numérica.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce el verbo pe.Kod (H6485A) como Ἐπίσκεψαι («inspecciona, pasa revista»), un matiz distinto al «contar» del hebreo, y usa un plural λάβετε («tomad») para el segundo verbo Sa', mientras el hebreo mantiene singular imperativo en ambos verbos (Moisés como único destinatario). La Vulgata traduce mispar shemotam como «habebis summam eorum» («tendrás la suma de ellos»), donde desaparece la referencia explícita a «nombres» (she.mo.Ta, H8034) presente en el hebreo, sustituida por «summam» (suma/total).
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.