Levítico 27:11

וְאִם כָּל־בְּהֵמָה טְמֵאָה אֲשֶׁר לֹא־יַקְרִיבוּ מִמֶּנָּה קָרְבָּן לַֽיהוָה וְהֶֽעֱמִיד אֶת־הַבְּהֵמָה לִפְנֵי הַכֹּהֵֽן׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְאִם֙ כָּל־בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה אֲ֠שֶׁר לֹא־יַקְרִ֧יבוּ מִמֶּ֛נָּה קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה וְהֶֽעֱמִ֥יד אֶת־הַבְּהֵמָ֖ה לִפְנֵ֥י הַכֹּהֵֽן׃

Griego (Septuaginta)

ἐὰν δὲ πᾶν κτῆνος , ἀφ’ ὧν οὐ προσφέρεται ἀπ’ αὐτῶν δῶρον τῷ κυρίῳ, στήσει τὸ κτῆνος ἔναντι τοῦ ἱερέως·

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Animal immundum, quod immolari Domino non potest, si quis voverit, adducetur ante sacerdotem:

Español

Si se trata de un animal impuro de los que no se pueden ofrecer a Yehová, el dueño deberá llevarlo ante el sacerdote,

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y si fuere algún animal inmundo, de que no se ofrece ofrenda á Jehová, entonces el animal será puesto delante del sacerdote:

Inglés

But if the vow involves any of the unclean animals that may not be brought as an offering to the LORD, the animal must be presented before the priest.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo establece una disposición sobre animales impuros que, aunque no pueden ofrecerse como sacrificio a YHWH, deben ser llevados y colocados ante el sacerdote. La oración combina una prótasis condicional-relativa (qué tipo de animal) con una apódosis que indica la acción requerida (presentarlo ante el sacerdote).

Palabras clave

  • behemah («animal», H0929) — sustantivo femenino singular, aparece dos veces: primero calificado por el adjetivo de impureza, luego con artículo determinado en la apódosis («el animal»).
  • temeah («inmundo», H2931) — adjetivo femenino singular que concuerda con behemah, especificando la categoría del animal dentro de la condición.
  • yaqrivu («presentar/traer», H7126H) — verbo hifil imperfecto, tercera persona plural; la forma causativa indica la acción de "hacer acercar" una ofrenda, y el imperfecto marca una acción habitual o no realizada («no se presenta»).
  • qorban («ofrenda», H7133A) — sustantivo masculino singular, término técnico para la ofrenda que no puede constituirse a partir de este animal.
  • he'emid («estar de pie» causativo, H5975G) — verbo hifil perfecto consecutivo, tercera persona singular; la forma causativa señala la acción de "hacer estar de pie" o "colocar", y el perfecto consecutivo conecta esta cláusula como continuación lógica de la condición previa.

Lo que dice el texto

La estructura hebrea presenta primero la condición mediante 'im («si») seguida de kol-behemah temeah («todo animal impuro»), y a continuación una cláusula relativa introducida por 'asher («que») que especifica: lo yaqrivu mimmennah qorban la-YHWH («no se presenta de él ofrenda a YHWH»). El verbo yaqrivu está en tercera persona plural sin sujeto explícito, lo que en hebreo bíblico frecuentemente equivale a una construcción impersonal («no se presenta», «no se puede presentar»).

La apódosis se introduce con la vav consecutiva sobre he'emid, un hifil perfecto que continúa la secuencia narrativa-legal iniciada por la condición. La forma causativa de esta raíz (relacionada con «estar de pie») indica que el sujeto implícito (no explicitado en el texto hebreo) realiza la acción de "hacer estar de pie" al animal, es decir, colocarlo o presentarlo. El sujeto de este verbo no está marcado morfológicamente más allá de la tercera persona singular masculina, por lo que el hebreo no especifica si se trata del propietario, un agente genérico, u otro referente.

Divergencias entre versiones

La Vulgata introduce la cláusula si quis voverit («si alguien hiciere voto»), elemento no presente en el texto hebreo de este versículo, que solo contiene la condición sobre el tipo de animal, sin mencionar explícitamente un voto en esta oración particular.

La LXX traduce behemah mediante κτῆνος («ganado, bestia»), un término griego con matiz distinto al hebreo behemah, que es simplemente «animal» sin especificar necesariamente ganado.

Respecto al sujeto de he'emid, el hebreo no lo especifica (tercera persona singular implícita); la SBLIBRE traduce explícitamente «el dueño deberá llevarlo», añadiendo un sujeto no marcado en el texto hebreo, mientras que BSB y RV1909 optan por construcciones pasivas («must be presented», «será puesto») que tampoco corresponden a la voz activa causativa del hifil hebreo.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.