Números 6:2
דַּבֵּר אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם אִישׁ אֽוֹ־אִשָּׁה כִּי יַפְלִא לִנְדֹּר נֶדֶר נָזִיר לְהַזִּיר לַֽיהוָֽה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אֽוֹ־אִשָּׁ֗ה כִּ֤י יַפְלִא֙ לִנְדֹּר֙ נֶ֣דֶר נָזִ֔יר לְהַזִּ֖יר לַֽיהוָֽה׃
Λάλησον τοῖς υἱοῖς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς Ἀνὴρ ἢ γυνὴ ὃς ἐὰν μεγάλως εὔξηται ἀφαγνίσασθαι ἁγνείαν κυρίῳ
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Loquere ad filios Israël, et dices ad eos: Vir, sive mulier, cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare:
“Habla a los hijos de Israel y diles: ‘Cuando un hombre o una mujer haga un voto especial, el voto de nazareo, para consagrarse a Yehová,
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Habla á los hijos de Israel, y diles: El hombre, ó la mujer, cuando se apartare haciendo voto de Nazareo, para dedicarse á Jehová,
“ Speak to the Israelites and tell them that if a man or woman makes a special vow, the vow of a Nazirite, to separate himself to the LORD,
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo abre con una orden divina a Moisés para que transmita a Israel una instrucción sobre un tipo de voto especial: el de nazareo. La frase describe la condición —un hombre o una mujer que decide hacer este voto— y su finalidad, consagrarse a Yehová.
Palabras clave
- daBer («hablar», H1696G) — imperativo piel: orden directa y enfática dada a Moisés.
- yafLi' («maravillarse», H6381) — hifil imperfecto: forma causativa que indica realizar algo extraordinario o fuera de lo común, aquí aplicado al acto de hacer un voto.
- neder naZir («voto de nazareo», H5088 + H5139) — sustantivo en constructo seguido de gentilicio: construcción de genitivo, «voto de tipo nazareo».
- lehaZZir («ser nazareo», H5144B) — infinitivo hifil: expresa la finalidad o resultado causativo del voto, «para hacerse nazareo».
- 'ish 'o 'ishah («hombre o mujer», H0376G + H0802G) — dos sustantivos coordinados por 'ov («o», H0176A): indica que la disposición legal se aplica sin distinción de sexo.
Lo que dice el texto
La estructura sintáctica combina dos imperativos encadenados: daBer («habla») seguido de 'amarTa («y dirás»), este último en perfecto consecutivo, forma que en la secuencia narrativa hebrea continúa la acción del imperativo anterior como si fuera otra orden. Esto crea una cadena de transmisión: Yehová ordena a Moisés hablar, y luego decir el contenido específico a los hijos de Israel.
El núcleo semántico recae en el verbo yafLi', del hifil de la raíz de «maravilla» (H6381), que en este contexto no se refiere a asombro sino a la acción de emprender algo excepcional o solemne mediante un voto. La construcción lindor neder naZir lehaZZir acumula tres términos de la misma esfera —«votar», «voto», «nazareo»— seguidos por el infinitivo causativo lehaZZir, «hacerse nazareo», reforzando mediante repetición léxica la naturaleza formal y deliberada del acto. La frase cierra con laYehová, «para Yehová», preposición que marca el destinatario o propósito del voto.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce yafLi' («maravillarse», H6381) mediante la expresión griega μεγάλως εὔξηται («haga un juramento grandemente»), interpretando la idea de acción extraordinaria como intensidad del juramento, en lugar de mantener la imagen literal de «maravilla». Asimismo, donde el hebreo dice neder naZir («voto de nazareo»), la LXX usa ἁγνείαν («pureza»), sustituyendo el término gentilicio naZir por un concepto abstracto de purificación, y omite el nombre «Ἰσραήλ» que sí aparece en el hebreo (Yisra'El) junto a «hijos». La Vulgata, por su parte, interpreta yafLi'... lindor neder naZir mediante «fecerint votum ut sanctificentur», reformulando la construcción verbal hebrea como una cláusula de propósito («voto para santificarse») en vez de conservar la estructura nominal «voto de nazareo».
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.