Números 29:8
וְהִקְרַבְתֶּם עֹלָה לַֽיהוָה רֵיחַ נִיחֹחַ פַּר בֶּן־בָּקָר אֶחָד אַיִל אֶחָד כְּבָשִׂים בְּנֵֽי־שָׁנָה שִׁבְעָה תְּמִימִם יִהְיוּ לָכֶֽם׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְהִקְרַבְתֶּ֨ם עֹלָ֤ה לַֽיהוָה֙ רֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ פַּ֧ר בֶּן־בָּקָ֛ר אֶחָ֖ד אַ֣יִל אֶחָ֑ד כְּבָשִׂ֤ים בְּנֵֽי־שָׁנָה֙ שִׁבְעָ֔ה תְּמִימִ֖ם יִהְי֥וּ לָכֶֽם׃
καὶ προσοίσετε ὁλοκαυτώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καρπώματα κυρίῳ, μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν, κριὸν ἕνα, ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτά, ἄμωμοι ἔσονται ὑμῖν·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum, vitulum de armento unum, arietem unum, agnos anniculos immaculatos septem:
sino que ofrecerán a Yehová un holocausto de aroma agradable: un toro joven, un carnero y siete corderos de un año, asegurándose de que no tengan ningún defecto;
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y ofreceréis en holocausto á Jehová por olor de suavidad, un becerro de la vacada, un carnero, siete corderos de un año; sin defecto los tomaréis:
Present as a pleasing aroma to the LORD a burnt offering of one young bull, one ram, and seven male lambs a year old, all unblemished,
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo prescribe la ofrenda de un holocausto a Yehová con una lista específica de animales: un novillo, un carnero y siete corderos de un año, todos exigidos «sin defecto». La frase describe tanto el tipo de sacrificio como su efecto sensorial declarado («aroma grato») y el requisito de integridad física de los animales.
Palabras clave
hik.rav.Tem («presentar/traer», H7126H) — verbo hifil, forma causativa: no es simplemente «llevar» sino «hacer llegar», con sujeto plural («ustedes») en perfecto consecutivo, continuando una secuencia de instrucciones previas.
'o.Lah («holocausto», H5930A) — sustantivo femenino que nombra el tipo de sacrificio, aquel que se consume íntegramente.
Rei.ach ni.Cho.ach («aroma grato», H7381 + H5207) — construcción en estado constructo («aroma de...»): el primer término depende gramaticalmente del segundo, formando una unidad que describe la cualidad atribuida a la ofrenda.
te.mi.Mim («sin defecto», H8549G) — adjetivo masculino plural que califica retroactivamente a los animales mencionados, exigiendo integridad física en todos ellos.
yih.Yu («ser», H1961) — verbo qal en imperfecto, tercera persona plural: indica una condición que debe cumplirse («serán» sin defecto), no una descripción estática sino una exigencia continuada.
Lo que dice el texto
La oración hebrea se organiza mediante una vav narrativa inicial que la conecta con material precedente, seguida del verbo hik.rav.Tem en hifil, que marca causatividad: el sujeto no realiza la acción de ofrendar de manera directa sino que «hace que llegue» la ofrenda. Tras el verbo se despliega una lista de animales en aposición al sustantivo 'o.Lah, cada uno introducido sin conjunción copulativa explícita, lo que en hebreo produce un efecto de enumeración compacta: par («novillo», H6499), 'Ayil («carnero», H0352A) y kevaSim («corderos», H3532), este último especificado por la construcción constructa benei-shaNah («hijos de año», H1121L + H8141), es decir, de un año de edad.
El adjetivo temiMim aparece al final, en plural masculino, y mediante el verbo yihYu en imperfecto se convierte en una cláusula independiente que retoma toda la lista anterior: la condición de «sin defecto» se predica de todos los animales mencionados, no solo del último. Esta estructura sintáctica —enumeración seguida de cláusula verbal separada— es un rasgo que las traducciones diluyen al integrar el adjetivo directamente en la lista de sustantivos.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce 'o.Lah («holocausto») como ὁλοκαυτώματα pero añade καρπώματα κυρίῳ («ofrendas quemadas para el Señor»), un elemento sin correspondencia directa en el texto hebreo dado. Además, la LXX antepone la frase de aroma (εἰς ὀσμὴν εὐωδίας) antes de mencionar a quién se dirige la ofrenda, mientras que en hebreo reiach nichoach sigue al nombre divino. La Vulgata y el RV1909 mantienen el orden hebreo más de cerca, situando «olor de suavidad» después de mencionar a Jehová/Domino.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.