Levítico 9:4
וְשׁוֹר וָאַיִל לִשְׁלָמִים לִזְבֹּחַ לִפְנֵי יְהוָה וּמִנְחָה בְּלוּלָה בַשָּׁמֶן כִּי הַיּוֹם יְהוָה נִרְאָה אֲלֵיכֶֽם׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְשׁ֨וֹר וָאַ֜יִל לִשְׁלָמִ֗ים לִזְבֹּ֙חַ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּמִנְחָ֖ה בְּלוּלָ֣ה בַשָּׁ֑מֶן כִּ֣י הַיּ֔וֹם יְהוָ֖ה נִרְאָ֥ה אֲלֵיכֶֽם׃
καὶ μόσχον καὶ κριὸν εἰς θυσίαν σωτηρίου ἔναντι Τυρίου, καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίω· ὅτι σήμερον Κύριος ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
bovem et arietem pro pacificis: et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes: hodie enim Dominus apparebit vobis.
Tomen también un toro y un carnero para los sacrificios de paz, para sacrificarlos ante Yehová, junto con una ofrenda de cereal amasada con aceite, porque hoy Yehová se les va a aparecer’”.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Asimismo un buey y un carnero para sacrificio de paces, que inmoléis delante de Jehová; y un presente amasado con aceite: porque Jehová se aparecerá hoy á vosotros.
an ox and a ram for a peace offering to sacrifice before the LORD, and a grain offering mixed with oil. For today the LORD will appear to you.’”
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo enumera las ofrendas que Moisés ordena preparar: un buey y un carnero para el sacrificio de paz, junto con una ofrenda de cereal mezclada con aceite. La razón dada es que ese día Jehová «se hará ver» ante el pueblo.
Palabras clave
sh.la.Mim («ofrenda de paz», H8002) — sustantivo masculino plural; designa el tipo de sacrificio al que se destinan el buey y el carnero.
z.Bo.ach («sacrificar», H2076) — verbo qal en infinitivo, precedido de la preposición li («para»); expresa la finalidad de la acción, «para sacrificar», sin indicar sujeto ni tiempo.
be.lu.Lah («mezclar», H1101A) — participio pasivo qal femenino singular, concuerda con min.Chah («ofrenda», H4503G); describe el estado resultante («mezclada»), no la acción de mezclar en sí.
nir.'Ah («ver», H7200G) — verbo nifal (voz pasiva/reflexiva) en perfecto; la forma nifal de «ver» produce el sentido de «hacerse ver / aparecer», y el perfecto marca una acción que se presenta como completa, aunque referida a un evento del día en curso.
fa.Nei («rostro: delante de», H6440G) — sustantivo masculino plural en estado constructo; forma la expresión li-fnei («delante de»), literalmente «hacia el rostro de».
Lo que dice el texto
La frase hebrea se organiza como una lista de elementos rituales unidos por la conjunción ve/va («y», H9002), sin verbo principal explícito al inicio: «y buey y carnero para ofrenda de paz, para sacrificar delante de Jehová, y ofrenda mezclada con aceite». La ausencia de un verbo conjugado en la primera parte sugiere que la oración continúa una instrucción anterior (elidida en este segmento), y el infinitivo li-zboach («para sacrificar») expresa el propósito de los animales mencionados sin especificar quién ejecuta la acción.
La construcción li-fnei Yehová («delante de Jehová») usa el sustantivo fa.Nei en forma constructiva, literalmente «hacia el rostro de», una expresión espacial que en el texto hebreo enfatiza la proximidad física del acto sacrificial respecto al nombre divino.
La cláusula final, introducida por la partícula ki (H3588A, «porque»/«que»), presenta el verbo nir.'Ah en nifal perfecto: la forma verbal no es activa («Jehová ve») sino pasiva-reflexiva («Jehová se hace ver» o «aparece»), y el perfecto hebreo aquí se usa para un evento inminente o en curso ese mismo día (ha-Yom, «el día», H3117G), matiz que el aspecto verbal del hebreo permite pero que las traducciones deben resolver con futuro («se aparecerá») o presente («se les va a aparecer»).
Divergencias entre versiones
La LXX traduce shor («buey», H7794) como μόσχον («becerro/novillo»), una noción algo distinta del hebreo, que especifica «buey» sin indicar edad. Además, la LXX añade ἔναντι Τυρίου («ante Tirio»), expresión que no tiene correspondencia clara en el texto hebreo provisto, donde solo aparece li-fnei Yehová («delante de Jehová»).
La Vulgata amplía la frase con «immolate eos» («inmoladlos») y «offerentes» («ofreciendo»), verbos explícitos en modo imperativo/participio que no están presentes como tales en el infinitivo hebreo li-zboach, el cual permanece gramaticalmente impersonal.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.