Levítico 5:2
אוֹ נֶפֶשׁ אֲשֶׁר תִּגַּע בְּכָל־דָּבָר טָמֵא אוֹ בְנִבְלַת חַיָּה טְמֵאָה אוֹ בְּנִבְלַת בְּהֵמָה טְמֵאָה אוֹ בְּנִבְלַת שֶׁרֶץ טָמֵא וְנֶעְלַם מִמֶּנּוּ וְהוּא טָמֵא וְאָשֵֽׁם׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
א֣וֹ נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע֮ בְּכָל־דָּבָ֣ר טָמֵא֒ אוֹ֩ בְנִבְלַ֨ת חַיָּ֜ה טְמֵאָ֗ה א֤וֹ בְּנִבְלַת֙ בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה א֕וֹ בְּנִבְלַ֖ת שֶׁ֣רֶץ טָמֵ֑א וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא טָמֵ֖א וְאָשֵֽׁם׃
ἢ ψυχὴ ἥτις ἐὰν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ θνησιμαίου ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου ἢ τῶν θνησιμαίων ἢ τῶν βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων,
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Anima quæ tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile: et oblita fuerit immunditiæ suæ, rea est, et deliquit:
“‘O si alguien toca algo impuro, ya sea el cadáver de un animal salvaje, o el cadáver de un animal doméstico, o el cadáver de un reptil impuro, aunque no se dé cuenta de ello, si se contamina, entonces será culpable.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Asimismo la persona que hubiere tocado en cualquiera cosa inmunda, sea cuerpo muerto de bestia inmunda, ó cuerpo muerto de animal inmundo, ó cuerpo muerto de reptil inmundo, bien que no lo supiere, será inmunda y habrá delinquido:
Or if a person touches anything unclean — whether the carcass of any unclean wild animal or livestock or crawling creature —even if he is unaware of it, he is unclean and guilty.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo describe el caso de una persona (Nefesh, H5315J) que toca algo impuro —una cosa inmunda, el cadáver de un animal salvaje, de ganado o de un ser que se arrastra— sin darse cuenta. El texto hebreo indica que, aunque el hecho quede oculto a la persona, esta queda impura y culpable.
Palabras clave
- Nefesh («alma: persona», H5315J) — sustantivo femenino singular; designa al individuo como sujeto de la acción, no un alma en sentido abstracto sino la persona misma.
- tigga' («tocar», H5060) — verbo qal imperfecto; expresa una acción en curso o potencial, «tocare» o «toque», más que un hecho ya consumado.
- ne'lam («ocultar», H5956) — verbo nifal perfecto consecutivo; la forma nifal indica que la acción es pasiva o reflexiva: «le fue ocultado» o «se le ocultó», sin agente explícito.
- tamé («inmundo», H2931) — adjetivo repetido cinco veces (masculino y femenino según el sustantivo que califica), aplicado sucesivamente a «cosa», «ser viviente», «animal» y «enjambre».
- ashem («ser culpable», H816) — verbo qal perfecto consecutivo; cierra la secuencia de consecuencias iniciada por ne'lam, encadenando ocultamiento, impureza y culpa.
Lo que dice el texto
La frase hebrea se construye como una enumeración con la conjunción 'o («o», H176A) repetida cinco veces, que introduce sucesivamente los objetos posibles del contacto: dabar tamé («cosa inmunda»), nivlat chayyah temeah («cadáver de ser viviente inmundo»), nivlat behemah temeah («cadáver de animal inmundo») y nivlat sheretz tamé («cadáver de enjambre inmundo»). Cada uno de estos sustantivos aparece en estado constructo (nivlat, «cadáver de»), lo que liga gramaticalmente el cadáver a la categoría de ser al que pertenece.
La secuencia verbal final es significativa: ne'lam (nifal perfecto consecutivo) indica que el hecho «se ocultó» a la persona —sin agente declarado, forma pasiva—, y esto se encadena mediante vav consecutiva con hu tamé («él es inmundo») y ashem (qal perfecto consecutivo, «fue/es culpable»). La gramática hebrea presenta así una cadena causal: ocultamiento → estado de impureza → estado de culpa, sin que medie necesariamente conocimiento consciente del acto por parte del sujeto.
Divergencias entre versiones
El texto hebreo (TAHOT) menciona cuatro categorías de contacto impuro (cosa inmunda, cadáver de ser viviente, de animal doméstico, de enjambre). La LXX (Swete) presenta una enumeración distinta: además de "πράγματος ἀκαθάρτου" añade "θνησιμαίου" (cadáver) y "θηριαλώτου" (despedazado por fiera), y reformula los cadáveres como "βδελυγμάτων" (abominaciones), lo que introduce una categoría no presente léxicamente en el hebreo. La Vulgata (VULCLEM) traduce con la fórmula "occisum a bestia" («matado por una bestia») y "per se mortuum" («muerto por sí mismo»), distinción que no aparece explícita en el texto hebreo, el cual usa el término genérico nivlah («cadáver») en los tres casos. Además, la Vulgata explicita "oblita fuerit immunditiæ suæ" («haya olvidado su impureza»), interpretando el nifal ne'lam como un olvido del sujeto, mientras que el hebreo con la forma pasiva nifal deja abierto si el ocultamiento es un olvido propio o un desconocimiento del hecho mismo.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.