Levítico 27:29

כָּל־חֵרֶם אֲשֶׁר יָחֳרַם מִן־הָאָדָם לֹא יִפָּדֶה מוֹת יוּמָֽת׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

כָּל־חֵ֗רֶם אֲשֶׁ֧ר יָחֳרַ֛ם מִן־הָאָדָ֖ם לֹ֣א יִפָּדֶ֑ה מ֖וֹת יוּמָֽת׃

Griego (Septuaginta)

καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἀνατεθῇ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων οὐ λυτρωθήσεται, ἀλλὰ θανάτω θανατωθήσεται.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

et omnis consecratio, quæ offertur ab homine, non redimetur, sed morte morietur.

Español

“‘Ninguna persona consagrada para destrucción total podrá ser rescatada. Deberá ser condenada a muerte sin falta.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Cualquier anatema (cosa consagrada) de hombres que se consagrare, no será redimido: indefectiblemente ha de ser muerto.

Inglés

No person set apart for destruction may be ransomed; he must surely be put to death. Instruction on Tithes (Deuteronomy 14:22–29; Deuteronomy 26:1–15; Nehemiah 13:10–14)

Qué dice el texto

Resumen

El versículo establece una norma sobre el cherem («anatema», H2764A) —algo consagrado con destrucción irrevocable— cuando afecta a un ser humano: no puede rescatarse mediante pago, y el destino es la muerte, expresada con un énfasis gramatical reforzado.

Palabras clave

cherem («anatema», H2764A) — sustantivo masculino singular; nombra la categoría jurídico-religiosa de lo irrevocablemente consagrado/destinado a destrucción, distinta de una ofrenda ordinaria.

yochoram («consagrar/destruir», H2763A) — verbo hofal imperfecto; la forma hofal es pasiva-causativa: el sujeto no realiza la acción sino que la recibe por causa de un agente externo, indicando que el estado de cherem se le impone.

min-ha-adam (H4480A + H9009 + H0120G) — preposición + artículo + sustantivo; la construcción con min- («de/desde») indica procedencia o partición: «de entre el humano/los humanos», delimitando el ámbito del anatema a personas.

yipadeh («rescatar», H6299) — verbo nifal imperfecto, con negación lo' (H3808) precediendo; el nifal expresa que la acción de rescatar no puede ejercerse sobre este sujeto: es voz pasiva-reflexiva negada.

mot yumat («morir», H4191 dos veces) — infinitivo absoluto mot seguido del verbo conjugado hofal yumat; esta duplicación es un recurso gramatical hebreo que intensifica la certeza de la acción, comparable a «morir morirá» o «ciertamente será muerto».

Lo que dice el texto

La frase se organiza en dos cláusulas paralelas con negación seguida de afirmación. Primero, kol-cherem... min-ha-adam lo' yipadeh: «todo anatema... de entre el humano no será rescatado». El uso de min- con ha-adam funciona como partitivo, señalando que el anatema aquí referido procede o pertenece al ámbito humano, distinguiéndolo de otros tipos de cherem (animales, bienes) mencionados en el capítulo. La voz nifal de yipadeh elimina la posibilidad de redención mediante pago, mecanismo que en otros versículos del mismo capítulo sí se aplica a otras categorías de consagración.

La segunda cláusula, mot yumat, emplea el infinitivo absoluto antepuesto al verbo conjugado —ambos de la raíz H4191— como recurso de énfasis gramatical hebreo. Este patrón (infinitivo absoluto + verbo finito de la misma raíz) no tiene equivalente morfológico directo en español; se traduce convencionalmente con adverbios de certeza («ciertamente», «indefectiblemente») o mediante duplicación léxica.

Divergencias entre versiones

La Vulgata traduce min-ha-adam como ab homine («por el hombre»), lo que sugiere agente («la consagración que es ofrecida por el hombre») en vez de procedencia partitiva. El hebreo con min- y la LXX con ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων («de los hombres») mantienen el sentido partitivo: el anatema es «de entre» los humanos, no necesariamente «ofrecido por» ellos como agentes. RV1909 («de hombres que se consagrare») sigue esta lectura partitiva, mientras que BSB, al traducir «no person set apart for destruction», convierte directamente cherem en «persona», colapsando la distinción entre el sustantivo abstracto cherem y su aplicación específica al ámbito humano que el hebreo marca mediante la cláusula relativa asher + min-ha-adam.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.