Levítico 27:28
אַךְ־כָּל־חֵרֶם אֲשֶׁר יַחֲרִם אִישׁ לַֽיהוָה מִכָּל־אֲשֶׁר־לוֹ מֵאָדָם וּבְהֵמָה וּמִשְּׂדֵה אֲחֻזָּתוֹ לֹא יִמָּכֵר וְלֹא יִגָּאֵל כָּל־חֵרֶם קֹֽדֶשׁ־קָֽדָשִׁים הוּא לַיהוָֽה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
אַךְ־כָּל־חֵ֡רֶם אֲשֶׁ֣ר יַחֲרִם֩ אִ֨ישׁ לַֽיהוָ֜ה מִכָּל־אֲשֶׁר־ל֗וֹ מֵאָדָ֤ם וּבְהֵמָה֙ וּמִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּת֔וֹ לֹ֥א יִמָּכֵ֖ר וְלֹ֣א יִגָּאֵ֑ל כָּל־חֵ֕רֶם קֹֽדֶשׁ־קָֽדָשִׁ֥ים ה֖וּא לַיהוָֽה׃
Πᾶν δὲ ἀνάθεμα ὃ ἐὰν ἀναθῇ ἄνθρωπος τῷ κυρίῳ ἀπὸ πάντων ὅσα αὐτῷ ἐστιν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, καὶ ἀπὸ ἀγροῦ κατασχέσεως αὐτοῦ, οὐκ ἀποδώσεται οὐδὲ λυτρώσεται· πᾶν όνάθεμα ἅγιον ἁγίων ἔσται τῷ κυρίῳ.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Omne quod Domino consecratur, sive homo fuerit, sive animal, sive ager, non vendetur, nec redimi poterit. Quidquid semel fuerit consecratum, Sanctum sanctorum erit Domino:
“‘Sin embargo, nada de lo que una persona consagre a Yehová para destrucción total podrá ser vendido ni recuperado, ya sean personas, animales o campos de su propiedad familiar. Todo lo que se entrega para destrucción total es santísimo, pues le pertenece exclusivamente a Yehová.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Pero ninguna cosa consagrada, que alguno hubiere santificado á Jehová de todo lo que tuviere, de hombres y animales, y de las tierras de su posesión, no se venderá, ni se redimirá: todo lo consagrado será cosa santísima á Jehová.
Nothing that a man sets apart to the LORD from all he owns—whether a man, an animal, or his inherited land — can be sold or redeemed; everything so devoted is most holy to the LORD.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo establece una norma sobre el cherem («anatema», H2764A): aquello que una persona consagra a YHWH mediante este tipo de dedicación —sea humano, animal o campo de posesión familiar— queda excluido de las transacciones ordinarias de venta o redención. El texto cierra calificando este tipo de consagración como «santidad de santidades» (qodesh qodashim, H6944G).
Palabras clave
Cherem («anatema», H2764A) — sustantivo que aparece dos veces (posiciones 3 y 29) en construcción de estado constructo («todo cherem de…»), designando la categoría específica de lo consagrado bajo este régimen particular, distinto de otras formas de ofrenda. Yacharim («consagrar/destruir», H2763A) — verbo en hifil (forma causativa), imperfecto: indica que el sujeto humano («hombre», 'ish) es agente activo que causa el estado de cherem sobre el objeto. Yimmakher («vender», H4376) — verbo en nifal (voz pasiva/reflexiva), imperfecto, precedido por la negación lo' (H3808): expresa una prohibición sobre la acción de vender, sin especificar agente. Yigga'el («redimir», H1350A) — verbo en nifal, imperfecto, también negado: la voz pasiva indica que el objeto no puede ser objeto de redención, sin importar quién intente redimirlo. Qodesh qodashim («santidad de santidades», H6944G, repetido en singular y plural) — construcción superlativa hebrea mediante repetición del mismo sustantivo en singular y plural, calificando al cherem con el grado máximo de la categoría «santo».
Lo que dice el texto
La frase se organiza mediante el adverbio restrictivo 'akh («ciertamente», H0389), que introduce una cláusula de alcance limitado: se refiere específicamente al caso del cherem, no a las consagraciones generales tratadas antes en el capítulo. La relativa 'asher yacharim 'ish laYHWH («que consagre un hombre para YHWH») describe el origen del cherem: cualquier objeto —persona ('adam, H0120G), animal (behemah, H0929) o campo de posesión (sedeh 'achuzzato, con sufijo posesivo)— puede entrar en esta categoría por acción humana en hifil.
La doble negación con verbos en nifal (lo' yimmakher... ve-lo' yigga'el) coloca el objeto consagrado en un estado pasivo permanente: no es que el propietario decida no venderlo, sino que la construcción gramatical elimina al agente, presentando la prohibición como estado inherente del objeto una vez que ha entrado en cherem. El pronombre hu' (H1931, «él/ello») en la cláusula final funciona como cópula explícita, uniendo el sujeto («todo cherem») al predicado nominal (qodesh qodashim, «santidad de santidades»), estructura repetitiva característica del superlativo hebreo que no se traduce literalmente en las versiones.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce cherem como ἀνάθεμα («anatema») y el verbo yacharim como ἀναθῇ, manteniendo el campo semántico de «consagración/apartamiento», sin explicitar el matiz de destrucción que el término hebreo cherem puede implicar en otros contextos legales. La Vulgata usa consecratur («es consagrado»), enfatizando el aspecto de consagración religiosa sin el término técnico cherem. La traducción SBLIBRE introduce la glosa interpretativa «para destrucción total», ausente como tal en el texto hebreo, la LXX y la Vulgata, que se limitan a los términos «anatema»/«consagrado» sin especificar ese matiz destructivo de forma explícita en esta oración.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.