Levítico 2:14
וְאִם־תַּקְרִיב מִנְחַת בִּכּוּרִים לַיהוָה אָבִיב קָלוּי בָּאֵשׁ גֶּרֶשׂ כַּרְמֶל תַּקְרִיב אֵת מִנְחַת בִּכּוּרֶֽיךָ׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְאִם־תַּקְרִ֛יב מִנְחַ֥ת בִּכּוּרִ֖ים לַיהוָ֑ה אָבִ֞יב קָל֤וּי בָּאֵשׁ֙ גֶּ֣רֶשׂ כַּרְמֶ֔ל תַּקְרִ֕יב אֵ֖ת מִנְחַ֥ת בִּכּוּרֶֽיךָ׃
Ἐὰν δὲ προσφέρῃς πρωτογενημάτων τῷ κυρίῳ, ἁπαλόν, νέα πεφρυγμένα χίδρα τῷ κυρίῳ· καὶ π ροσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογενημάτων·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino,
“‘Si presentas a Yehová una ofrenda de primicias, ofrecerás grano tierno tostado al fuego o grano desmenuzado de espigas frescas.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y si ofrecieres á Jehová presente de primicias, tostarás al fuego las espigas verdes, y el grano desmenuzado ofrecerás por ofrenda de tus primicias.
If you bring a grain offering of firstfruits to the LORD, you shall offer crushed heads of new grain roasted on the fire.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo instruye sobre una ofrenda vegetal (minjá) hecha de primicias: grano nuevo tostado al fuego y triturado. La construcción hebrea repite el verbo de «presentar» al inicio y al final del versículo, enmarcando la descripción del producto ofrecido.
Palabras clave
- taqRiv («presentar: traer», H7126H) — verbo hifil imperfecto, segunda persona masculina singular; aparece dos veces (posiciones 3 y 14), formando una estructura envolvente: se anuncia la acción de traer y se retoma al final tras describir el material ofrecido.
- bikkuRim («primicia», H1061) — sustantivo masculino plural; en la posición 5 va en construcción con minjat (constructo femenino), y en la posición 17 lleva además el sufijo -kha («tu»), especificando que se trata de las primicias del propio oferente.
- aViv («Abib», H0024) — sustantivo de género común singular, sin artículo ni preposición, funcionando como término técnico para designar el estado del grano.
- qaLui («tostar», H7033) — participio pasivo qal, masculino singular; describe el estado resultante del grano, no una acción en curso.
- Gueres («grano triturado», H1643) — sustantivo masculino singular en constructo con karMel («plantío», H3759), formando la expresión «grano triturado de plantío».
Lo que dice el texto
La frase se organiza mediante una cláusula condicional introducida por im («si», H0518A) seguida del primer taqRiv. El verbo hifil indica una acción causativa —hacer que algo sea traído o presentado— en tiempo imperfecto, lo que en hebreo bíblico puede señalar tanto futuro como una acción reiterada o normativa. Entre el primer y el segundo taqRiv se intercala la descripción del material: aviv qalui ba-esh guéres karmel, una secuencia de sustantivos y un participio sin verbos conjugados propios, que funciona como aposición explicativa del tipo de ofrenda.
El segundo taqRiv retoma el verbo inicial, pero ahora con el marcador de objeto directo et (H0853) precediendo a minjat bikkureja («la ofrenda de tus primicias»), con el sufijo posesivo -kha que no aparecía en la primera mención de bikkurim. Esta repetición verbal enmarca la unidad y precisa el objeto exacto de la acción: no cualquier primicia, sino la del propio oferente.
Divergencias entre versiones
La LXX no reproduce el doble verbo hebreo con la misma estructura: usa προσφέρῃς para el primer taqRiv y προσοίσεις para el segundo, pero traduce el bloque descriptivo central (aviv qalui ba-esh guéres karmel) de forma distinta, con términos como ἁπαλόν («tierno»), νέα («nuevo») y χίδρα («grano triturado/hervido»), sin un equivalente directo y unívoco para aviv.
La Vulgata amplía el texto con la frase «de spicis adhuc virentibus» («de espigas aún verdes»), que no corresponde a ninguna palabra hebrea explícita en este versículo, y traduce guéres como «confringes in morem farris» («triturarás a la manera de la harina»), una perífrasis interpretativa ausente en el hebreo. La traducción RV1909 sigue esta línea con «espigas verdes» para aviv, mientras que el hebreo emplea un sustantivo técnico sin el calificativo «verde».
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.