Levítico 18:23

וּבְכָל־בְּהֵמָה לֹא־תִתֵּן שְׁכָבְתְּךָ לְטָמְאָה־בָהּ וְאִשָּׁה לֹֽא־תַעֲמֹד לִפְנֵי בְהֵמָה לְרִבְעָהּ תֶּבֶל הֽוּא׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וּבְכָל־בְּהֵמָ֛ה לֹא־תִתֵּ֥ן שְׁכָבְתְּךָ֖ לְטָמְאָה־בָ֑הּ וְאִשָּׁ֗ה לֹֽא־תַעֲמֹ֞ד לִפְנֵ֧י בְהֵמָ֛ה לְרִבְעָ֖הּ תֶּ֥בֶל הֽוּא׃

Griego (Septuaginta)

καὶ πρὸς πᾶν τετράπουν οὐ δώσεις τὴν κοίτην σου εἰς σπερματισμὸν ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτό· καὶ γυνὴ οὐ στήσεται πρὸς πᾶν τετράπουν βιβασθῆναι· μυσερὸν γάρ ἐστιν.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Cum omni pecore non coibis, nec maculaberis cum eo. Mulier non succumbet jumento, nec miscebitur ei, quia scelus est.

Español

“‘No tendrás relaciones sexuales con ningún animal, pues te contaminarías con él. Ninguna mujer debe presentarse ante un animal para aparearse con él; es una perversión.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Ni con ningún animal tendrás ayuntamiento amancillándote con él; ni mujer alguna se pondrá delante de animal para ayuntarse con él: es confusión.

Inglés

You must not lie carnally with any animal, thus defiling yourself with it; a woman must not stand before an animal to mate with it; that is a perversion.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo formula dos prohibiciones paralelas relacionadas con contacto sexual entre seres humanos y animales: una dirigida a un sujeto masculino singular («tú») y otra a la mujer («'ishah»). El texto hebreo cierra con una calificación abstracta del acto mediante el sustantivo tevel.

Palabras clave

  • shekhavtekha («cópula», H7903) — sustantivo femenino singular en forma constructa con sufijo pronominal de segunda persona masculina («tu cópula»), construcción que el hebreo usa como eufemismo para el acto sexual.
  • ta'amod («estar de pie: poner», H5975J) — verbo qal imperfecto, tercera persona femenina singular; describe la acción de la mujer en términos de postura corporal («no se pondrá de pie»).
  • lifney («rostro: delante de», H6440G) — sustantivo masculino plural constructo, literalmente «a la faz de», empleado como locución prepositiva espacial.
  • lirvah («aparearse», H7250) — verbo qal infinitivo, forma que expresa la finalidad de la acción anterior («para aparearse»).
  • tevel («perversión», H8397) — sustantivo masculino singular, término calificativo aplicado retrospectivamente al conjunto de los actos descritos, seguido del pronombre hu' («él/ello», H1931) que retoma el sujeto.

Lo que dice el texto

El versículo se articula en dos cláusulas paralelas con estructura sintáctica simétrica: sujeto + negación + verbo + complemento preposicional de finalidad. La primera cláusula usa lo'-titten («no darás») con el sustantivo constructo shekhavtekha como objeto directo, seguido de la preposición le- más el infinitivo tame'ah («para contaminar»), indicando que el resultado del acto es la contaminación de quien lo realiza («en ella», con sufijo pronominal femenino que remite a behemah).

La segunda cláusula cambia de sujeto a 'ishah («mujer») y de verbo a ta'amod («estará de pie»), seguido de la locución lifney behemah («delante de un animal») y del infinitivo final lirvah («para aparearse con él»). La elección del verbo 'amad («estar de pie») en lugar de un verbo que designe directamente el acto sexual construye la prohibición en términos de postura o disposición corporal previa al acto, no del acto mismo.

El versículo cierra con la nominal tevel hu' («perversión es ello/eso»), una cláusula sin verbo copulativo explícito (como es habitual en hebreo) que atribuye una calificación abstracta al conjunto de los actos descritos en ambas cláusulas anteriores mediante el pronombre hu'.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce behemah («animal», H0929) como τετράπουν («cuadrúpedo»), especificando una categoría zoológica que el hebreo no delimita. Para tevel (H8397), la LXX usa μυσερόν («abominable, repugnante»), la Vulgata scelus («crimen, delito»), mientras que RV1909 traduce «confusión» y BSB/SBLIBRE optan por «perversión» — cuatro términos con matices semánticos distintos (repugnancia física, delito legal, desorden, desviación) para un mismo sustantivo hebreo. Asimismo, la LXX añade la partícula explicativa γάρ («pues, porque») ausente en el hebreo, que introduce la cláusula final como justificación causal en lugar de simple predicado nominal.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.