Génesis 4:7

הֲלוֹא אִם־תֵּיטִיב שְׂאֵת וְאִם לֹא תֵיטִיב לַפֶּתַח חַטָּאת רֹבֵץ וְאֵלֶיךָ תְּשׁוּקָתוֹ וְאַתָּה תִּמְשָׁל־בּֽוֹ׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

הֲל֤וֹא אִם־תֵּיטִיב֙ שְׂאֵ֔ת וְאִם֙ לֹ֣א תֵיטִ֔יב לַפֶּ֖תַח חַטָּ֣את רֹבֵ֑ץ וְאֵלֶ֙יךָ֙ תְּשׁ֣וּקָת֔וֹ וְאַתָּ֖ה תִּמְשָׁל־בּֽוֹ׃

Griego (Septuaginta)

οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς, ἥμαρτες; ἡσύχασον· πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

nonne si bene egeris, recipies: sin autem male, statim in foribus peccatum aderit? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius.

Español

Si hicieras lo bueno, podrías andar con la frente en alto. Pero, si haces lo malo, el pecado te acecha como una fiera lista para atraparte. No obstante, tú puedes dominarlo”.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Si bien hicieres, ¿ no serás ensalzado? y si no hicieres bien, el pecado está á la puerta: con todo esto, á ti será su deseo, y tú te enseñorearás de él.

Inglés

If you do what is right, will you not be accepted? But if you refuse to do what is right, sin is crouching at your door; it desires you, but you must master it.”

Qué dice el texto

Resumen

El versículo presenta una pregunta retórica seguida de dos condicionales paralelos sobre "hacer bien" o no, y describe una entidad —el pecado— que se agazapa en la entrada, con un deseo dirigido hacia el sujeto, quien recibe la orden o predicción de gobernar sobre ella.

Palabras clave

teiTiv («ser bueno», H3190) — verbo en hifil, forma causativa del imperfecto; aparece dos veces (líneas 4 y 9) formando el par condicional «si haces bien / si no haces bien».

roVetz («echarse», H7257) — participio qal, forma que describe una acción continua o un estado del agente («el que se echa/agazapa»); se aplica a chaTat («pecado», H2403B), personificándolo gramaticalmente como sujeto activo de una postura física.

teshuKat-o («deseo», H8669) — sustantivo femenino en forma constructa con sufijo pronominal masculino -o («su»); la construcción constructa exige un genitivo, y el sufijo remite a un referente en tercera persona masculina singular.

timshol («gobernar», H4910) — verbo qal, imperfecto; el imperfecto hebreo no distingue gramaticalmente entre futuro indicativo («gobernarás») y modal-volitivo («debes/puedes gobernar»), ambigüedad que las traducciones deben resolver por su cuenta.

Lo que dice el texto

La frase se abre con ha- (H9008) + lo' (H3808), partícula interrogativa combinada con negación, construcción típica de pregunta retórica que espera respuesta afirmativa implícita. Sigue una estructura bicondicional simétrica: 'im teiTiv... ve-'im lo' teiTiv... («si haces bien... y si no haces bien...»), donde el mismo verbo en hifil se repite con y sin negación, marcando dos escenarios excluyentes.

La cláusula sobre chaTat roVetz («pecado agazapado») usa el participio roVetz, que en hebreo no es un simple adjetivo sino una forma verbal que retiene valor de acción en curso, atribuyendo a chaTat (femenino) una postura activa —«se agazapa»— en la Petach («entrada», H6607).

El tramo final contiene una discordancia de género notable: teshuKat es femenino y está en forma constructa con sufijo masculino -o, y el mismo sufijo masculino reaparece en bo («en él», H9033) tras timshol. El referente gramatical inmediato más cercano, chaTat, es femenino, por lo que la concordancia del sufijo masculino con ese sustantivo no es directa a nivel morfológico; los datos no permiten precisar aquí a qué elemento remite exactamente el sufijo.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce de manera sustancialmente distinta a partir de la primera condicional: ὀρθῶς προσενέγκῃς («ofrecieres correctamente») y ὀρθῶς... διέλῃς («dividieres correctamente»), vocabulario que no corresponde a teiTiv («hacer bien») sino a un campo semántico distinto. Donde el hebreo tiene el sustantivo chaTat roVetz («pecado que se agazapa»), la LXX usa el verbo personal ἥμαρτες («pecaste»), eliminando la imagen del participio agazapado en la entrada.

La Vulgata (statim in foribus peccatum aderit, «al instante el pecado estará en las puertas») conserva la imagen de la puerta (foribus) pero introduce statim («al instante»), elemento temporal sin correspondencia directa señalada en los datos hebreos.

Las traducciones al español difieren en el tramo final: RV1909 («tú te enseñorearás de él») lee timshol como futuro indicativo, mientras SBLIBRE («tú puedes dominarlo») lo lee como posibilidad modal — ambas lecturas compatibles con la ambigüedad del imperfecto hebreo señalada arriba.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.