Éxodo 6:3

וָאֵרָא אֶל־אַבְרָהָם אֶל־יִצְחָק וְאֶֽל־יַעֲקֹב בְּאֵל שַׁדָּי וּשְׁמִי יְהוָה לֹא נוֹדַעְתִּי לָהֶֽם׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וָאֵרָ֗א אֶל־אַבְרָהָ֛ם אֶל־יִצְחָ֥ק וְאֶֽל־יַעֲקֹ֖ב בְּאֵ֣ל שַׁדָּ֑י וּשְׁמִ֣י יְהוָ֔ה לֹ֥א נוֹדַ֖עְתִּי לָהֶֽם׃

Griego (Septuaginta)

καὶ ὤφθην πρὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, θεὸς ὢν αὐτῶν, καὶ τὸ ὄνομά μου κύριος οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς·

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

qui apparui Abraham, Isaac et Jacob in Deo omnipotente: et nomen meum Adonai non indicavi eis.

Español

Me aparecí a Abraham, a Isaac y a Jacob como Dios Todopoderoso, pero no me di a conocer a ellos por mi nombre: Yehová.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y aparecí á Abraham, á Isaac y á Jacob bajo el nombre de Dios Omnipotente, mas en mi nombre JEHOVÁ no me notifiqué á ellos.

Inglés

I appeared to Abraham, to Isaac, and to Jacob as God Almighty, but by My name the LORD I did not make Myself known to them.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo declara que la misma entidad divina se apareció a los tres patriarcas —Abraham, Isaac y Jacob— bajo la designación 'El Shadday («Dios Todopoderoso»), pero que el nombre YHWH no les fue dado a conocer a ellos.

Palabras clave

  • 'era' («ver», H7200G) — verbo en nifal, forma pasiva/reflexiva del verbo «ver»; en primera persona narrativa indica «me hice ver» o «me aparecí», más que un simple «vi».
  • 'El Shadday («Dios» H0410G + «Todopoderoso» H7706) — 'El está en estado constructo («Dios de…» o «Dios [en calidad de]»), combinado con el título Shadday.
  • shemi («mi nombre», H8034 + sufijo H9020) — sustantivo en constructo con sufijo pronominal de primera persona, «nombre de mí».
  • YHWH (H3068G) — el tetragrámaton, nombre propio divino, presentado en aposición a shemi.
  • noda'ti («conocer», H3045) — verbo en nifal perfecto, primera persona: «fui conocido» o «me di a conocer», acción completada.

Lo que dice el texto

La frase se estructura en dos partes paralelas conectadas por la vav (H9002/H9001). La primera parte usa el verbo 'era' (nifal de «ver», H7200G) para indicar una acción de manifestación: la forma nifal, al ser pasiva/reflexiva, sugiere que el sujeto se hizo visible, no que otros simplemente lo percibieron. Esta manifestación se describe como ocurrida be-'El Shadday — con la preposición be (H9003) más el nombre compuesto en constructo, literalmente «en/con/como Dios Todopoderoso».

La segunda parte contrasta esto mediante la negación lo' (H3808) aplicada al verbo noda'ti, también en nifal perfecto de la raíz «conocer» (H3045). La estructura es idéntica en la forma verbal —ambos verbos son nifal, primera persona— lo cual crea un paralelismo gramatical entre «aparecerse» y «darse a conocer», dos manifestaciones distintas del mismo sujeto. El objeto de la segunda cláusula es shemi YHWH («mi nombre, YHWH»), donde shem está en constructo con el sufijo posesivo, y el tetragrámaton funciona en aposición, especificando cuál nombre.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce 'El Shadday como θεὸς ὢν αὐτῶν («siendo Dios de ellos»), sin transliterar ni traducir el título Shadday, a diferencia del hebreo que preserva el nombre compuesto. La Vulgata sí conserva la fórmula con in Deo omnipotente («en Dios omnipotente»), más cercana morfológicamente al hebreo.

En cuanto a YHWH, la LXX lo traduce como κύριος («Señor»), la Vulgata como Adonai, y RV1909 como «JEHOVÁ» — cada versión opta por una estrategia distinta ante el tetragrámaton, que el hebreo presenta como nombre propio sin traducir (H3068G).

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.