Éxodo 30:6

וְנָתַתָּה אֹתוֹ לִפְנֵי הַפָּרֹכֶת אֲשֶׁר עַל־אֲרֹן הָעֵדֻת לִפְנֵי הַכַּפֹּרֶת אֲשֶׁר עַל־הָעֵדֻת אֲשֶׁר אִוָּעֵד לְךָ שָֽׁמָּה׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְנָתַתָּ֤ה אֹתוֹ֙ לִפְנֵ֣י הַפָּרֹ֔כֶת אֲשֶׁ֖ר עַל־אֲרֹ֣ן הָעֵדֻ֑ת לִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת אֲשֶׁר֙ עַל־הָ֣עֵדֻ֔ת אֲשֶׁ֛ר אִוָּעֵ֥ד לְךָ֖ שָֽׁמָּה׃

Griego (Septuaginta)

καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Ponesque altare contra velum, quod ante arcum pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar tibi.

Español

Pondrás el altar frente al velo que oculta el arca del pacto, frente al propiciatorio que cubre las tablas del pacto, que es el lugar donde me reuniré contigo.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y lo pondrás delante del velo que está junto al arca del testimonio, delante de la cubierta que está sobre el testimonio, donde yo te testificaré de mí.

Inglés

Place the altar in front of the veil that is before the ark of the Testimony — before the mercy seat that is over the Testimony — where I will meet with you.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo instruye sobre la ubicación de un objeto (el altar, sobrentendido del contexto previo) en relación con el velo, el arca del testimonio y el propiciatorio. Especifica que ese lugar es donde se producirá un encuentro o designación entre la segunda persona (tú) y la primera persona (yo, no explícita en el verbo pero implícita en el nifal).

Palabras clave

  • na.ta.Tah («dar: poner», H5414H) — perfecto consecutivo en qal, segunda persona masculina singular; continúa una secuencia de instrucciones ya iniciada, de ahí la traducción «pondrás».
  • pa.Ro.khet («velo», H6532) — sustantivo femenino singular con artículo definido; el objeto se ubica «delante de» este elemento mediante la construcción fnei (rostro/delante de) en estado constructo.
  • ka.Po.ret («propiciatorio», H3727) — sustantivo femenino singular con artículo definido; segundo punto de referencia espacial, también introducido por fnei.
  • 'e.Dut («testimonio», H5715) — sustantivo femenino singular, repetido dos veces (líneas 13 y 21), cada vez precedido de la preposición 'al («sobre») que indica relación de superposición o cercanía con el arca.
  • 'i.va.'Ed («designar», H3259) — verbo en nifal (voz pasiva/reflexiva), imperfecto; la forma nifal implica una acción que ocurre entre dos partes sin que el sujeto agente sea explícito en la morfología verbal misma, lo que da el sentido de «encontrarse» o «ser designado el encuentro».

Lo que dice el texto

La frase se estructura mediante una cadena de relativas introducidas por 'a.Sher («que»), cada una añadiendo una capa de localización: el objeto se pone «delante de» (li-fnei) el velo, que a su vez está «sobre» ('al) el arca del testimonio; luego «delante de» el propiciatorio, que está «sobre» el testimonio. Esta estructura en cascada, con la partícula relativa repetida tres veces, construye una descripción espacial progresiva sin necesidad de verbos adicionales, típica de la prosa legal hebrea.

El verbo clave del segmento final, 'i.va.'Ed, está en nifal — una voz que en hebreo bíblico frecuentemente indica reciprocidad o pasividad. Aquí el sujeto gramatical no aparece explícito como «yo», pero el contexto morfológico (con el sufijo le-kha, «a ti») sugiere una acción que involucra a dos partes: el hablante y el destinatario «tú». La forma verbal no especifica por sí misma quién es el agente, lo cual deja abierta la posibilidad de traducirlo como «ser designado», «encontrarme» o «citarme», según decida cada versión.

El adverbio sha.mah con la he direccional (H9011) cierra la oración indicando movimiento o dirección «hacia allí», reforzando el sentido locativo de todo el versículo.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce 'i.va.'Ed lekha («designar[é] a ti») como γνωσθήσομαί σοι («me haré conocer a ti»), un verbo griego (γνωσθήσομαι, pasiva de γινώσκω, «conocer») que se aparta semánticamente del hebreo ya'ad (designar, fijar una cita) para introducir la noción de «conocimiento» o «revelación».

La Vulgata usa loquar tibi («hablaré a ti»), lo cual también difiere del hebreo *'i.va.'Ed» al introducir un verbo de habla (loqui) donde el hebreo tiene un verbo de encuentro o designación mutua.

La RV1909 traduce el mismo segmento como «donde yo te testificaré de mí», introduciendo el concepto de «testimonio» que no está en el verbo hebreo 'i.va.'Ed sino que parece influido por el sustantivo 'e.dut («testimonio») que aparece repetidamente en el versículo. La BSB, en cambio, opta por «where I will meet with you», más cercana al sentido de encuentro/designación del nifal hebreo.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.