Deuteronomio 9:6
וְיָדַעְתָּ כִּי לֹא בְצִדְקָֽתְךָ יְהוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ אֶת־הָאָרֶץ הַטּוֹבָה הַזֹּאת לְרִשְׁתָּהּ כִּי עַם־קְשֵׁה־עֹרֶף אָֽתָּה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְיָדַעְתָּ֗ כִּ֠י לֹ֤א בְצִדְקָֽתְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱ֠לֹהֶיךָ נֹתֵ֨ן לְךָ֜ אֶת־הָאָ֧רֶץ הַטּוֹבָ֛ה הַזֹּ֖את לְרִשְׁתָּ֑הּ כִּ֥י עַם־קְשֵׁה־עֹ֖רֶף אָֽתָּה׃
καὶ γνώσῃ σήμερον ὅτι οὐχὶ διὰ τὰς δικαιοσύνας νᾶς σου Κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην κληρονομῆσαι, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλος εἶ.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Scito ergo quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem, cum durissimæ cervicis sis populus.
Sepan, pues, que el Señor, su Dios, no les da esta buena tierra para que la posean por su justicia, porque son un pueblo de cuello duro.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Por tanto, sabe que no por tu justicia Jehová tu Dios te da esta buena tierra para poseerla; que pueblo duro de cerviz eres tú.
Understand, then, that it is not because of your righteousness that the LORD your God is giving you this good land to possess, for you are a stiff-necked people. The Golden Calf (Exodus 32:1–35; Acts 7:39–43)
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo advierte que la posesión de la tierra no se otorga como consecuencia de la rectitud del receptor, sino a pesar de una condición contraria que se nombra explícitamente: la «dureza de cerviz» del pueblo. La estructura hebrea contrapone dos causas posibles («tu justicia» / condición del pueblo) y niega la primera.
Palabras clave
- ya.da'.Ta («conocer», H3045): verbo qal en perfecto consecutivo, forma verbal que continúa una secuencia narrativa previa; se traduce con matiz imperativo-instructivo («sabrás», «has de saber»).
- tzid.ka.te.Cha («justicia», H6666 + sufijo H9021): sustantivo femenino singular en constructo con sufijo posesivo de 2ª persona masculina, «tu justicia»; va precedido por la preposición ve («en/con») y la negación lo', formando la expresión «no por tu justicia».
- no.Ten («dar», H5414): verbo qal en participio masculino singular, forma que indica una acción presente-continua («el que da» / «está dando»), no un hecho puntual pasado.
- rish.Ta + sufijo h («poseer», H3423 + H9034): infinitivo con sufijo pronominal femenino, «para poseerla», referido a 'A.retz («tierra», H0776), sustantivo femenino.
- ke.sheh-'O.ref («duro de cerviz», H7186 + H6203): adjetivo en constructo con sustantivo, literalmente «duro de cuello», calificando a 'am («pueblo», H5971A).
Lo que dice el texto
La frase se organiza en dos cláusulas causales introducidas ambas por ki («porque», H3588A), lo que crea una estructura de contraste: la primera cláusula niega una causa («no por tu justicia») y la segunda cláusula, tras la afirmación central, da la razón real («porque pueblo duro de cerviz eres tú»). El verbo no.Ten está en participio, una forma que en hebreo bíblico no marca tiempo estrictamente sino un aspecto durativo o presente, de modo que la acción de "dar la tierra" se presenta como proceso en curso, no como acto ya concluido en el pasado.
El sustantivo tzid.ka.te.Cha («tu justicia») está en estado constructo con sufijo, construcción típica hebrea para expresar posesión («la justicia de ti»); la preposición be que lo precede indica el medio o la causa («por medio de», «a causa de»). La expresión final 'am-ke.sheh-'O.ref usa un sustantivo en constructo con un adjetivo también en constructo seguido de otro sustantivo ('O.ref, «cerviz», H6203), construcción compuesta que en hebreo funciona como un solo calificativo aplicado al pueblo.
Divergencias entre versiones
La LXX añade σήμερον («hoy»), palabra sin equivalente en el texto hebreo provisto, y traduce tzid.ka.te.Cha («tu justicia», singular) con el plural δικαιοσύνας («justicias»). La Vulgata usa dederit (subjuntivo perfecto), mientras el hebreo presenta un participio (no.Ten) sin marca temporal explícita de pasado. El SBLIBRE reformula la persona gramatical a plural («sepan», «les da»), divergiendo del singular masculino que muestra la morfología hebrea (ya.da'.Ta, tzid.ka.te.Cha).
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.