Deuteronomio 7:18

לֹא תִירָא מֵהֶם זָכֹר תִּזְכֹּר אֵת אֲשֶׁר־עָשָׂה יְהוָה אֱלֹהֶיךָ לְפַרְעֹה וּלְכָל־מִצְרָֽיִם׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

לֹ֥א תִירָ֖א מֵהֶ֑ם זָכֹ֣ר תִּזְכֹּ֗ר אֵ֤ת אֲשֶׁר־עָשָׂה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לְפַרְעֹ֖ה וּלְכָל־מִצְרָֽיִם׃

Griego (Septuaginta)

οὐ φοβηθήσῃ αὐτούς· μνείᾳ μνησθήσῃ ὅσα ἐποίησεν Κύριος ὁ θεός σου τῶ τῷ καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις,

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

noli metuere, sed recordare quæ fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Ægyptiis,

Español

no les tendrás miedo. Recordarás bien lo que Yehová tu Dios hizo al Faraón y a todo Egipto:

Español clásico (Reina-Valera 1909)

No tengas temor de ellos: acuérdate bien de lo que hizo Jehová tu Dios con Faraón y con todo Egipto;

Inglés

But do not be afraid of them. Be sure to remember what the LORD your God did to Pharaoh and all Egypt:

Qué dice el texto

Resumen

El versículo contiene una prohibición («no temerás») seguida de un mandato enfático de recordar las acciones de Yehová contra Faraón y Egipto. La estructura hebrea marca el segundo verbo con un refuerzo gramatical que las traducciones diluyen en distintos grados.

Palabras clave

  • ti·Ra' («temer», H3372G): verbo qal imperfecto, 2ª persona masculina singular — indica una acción venidera o continua, de ahí «no temerás» más que una prohibición puntual.
  • za·Khor («recordar», H2142) + tiz·Kor («recordar», H2142): el mismo verbo aparece dos veces — primero como infinitivo absoluto, luego como imperfecto. Esta duplicación es un recurso hebreo de énfasis que intensifica la orden («recordarás ciertamente» o «recuerda bien»).
  • 'et (H0853): marcador de objeto directo sin traducción propia; señala que lo que sigue («lo que hizo Yehová») es el objeto gramatical del verbo recordar.
  • 'e·lo·Hei·kha («Dios», H0430G): sustantivo plural en forma constructa con sufijo «tu» — construcción común en hebreo para el nombre divino aplicado a un poseedor, aquí «tu Dios».
  • le·khol-mitz·Ra·yim («a todo Egipto», H3605 + H4714G): khol en forma constructa («todo de») rige a Egipto, extendiendo la acción divina de Faraón a la totalidad del país.

Lo que dice el texto

La frase se divide en dos mandatos paralelos. El primero, lo' ti·Ra' me·Hem («no temerás de ellos»), usa la negación lo' (H3808) con un imperfecto, construcción estándar hebrea para prohibiciones de alcance continuo o futuro. El segundo mandato, za·Khor tiz·Kor, repite la raíz zakhar («recordar») en dos formas verbales distintas —infinitivo absoluto seguido de imperfecto— lo cual en hebreo bíblico funciona como intensificador de la acción, sin que exista un equivalente morfológico directo en español.

El objeto de ese recuerdo se introduce con el marcador 'et y la partícula relativa 'a·Sher («que»), construyendo la cláusula «lo que hizo Yehová tu Dios». El verbo 'a·Sah («hacer», H6213A) está en perfecto, marcando una acción ya completada. La frase final usa dos veces la preposición le («a/para») —una para Far'oh (Faraón) y otra para khol-Mitzrayim (todo Egipto)— coordinando ambos objetos bajo el mismo verbo de acción divina.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce me·Hem («de ellos») con el pronombre acusativo αὐτούς («a ellos»), cambiando la estructura preposicional hebrea por un objeto directo griego. Para el énfasis del infinitivo absoluto za·Khor tiz·Kor, la LXX emplea μνείᾳ μνησθήσῃ (dativo + futuro), una solución griega distinta que también busca reduplicar la idea de memoria, pero mediante caso gramatical en vez de repetición verbal. La Vulgata traduce el mismo par verbal como noli metuere, sed recordare («no temas, sino recuerda»), introduciendo la conjunción adversativa sed («pero/sino») que no está presente en el texto hebreo, el cual solo yuxtapone las dos cláusulas sin partícula conectora.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.