Deuteronomio 16:12
וְזָכַרְתָּ כִּי־עֶבֶד הָיִיתָ בְּמִצְרָיִם וְשָׁמַרְתָּ וְעָשִׂיתָ אֶת־הַֽחֻקִּים הָאֵֽלֶּה׃ פ
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְזָ֣כַרְתָּ֔ כִּי־עֶ֥בֶד הָיִ֖יתָ בְּמִצְרָ֑יִם וְשָׁמַרְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ אֶת־הַֽחֻקִּ֖ים הָאֵֽלֶּה׃ פ
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἐγένου ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ φυλάξῃ καὶ ποιήσεις τὰς ἐντολὰς ταύτας.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Et recordaberis quoniam servus fueris in Ægypto: custodiesque ac facies quæ præcepta sunt.
Recordarás que fuiste esclavo en Egipto. Observarás y pondrás en práctica estos estatutos.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y acuérdate que fuiste siervo en Egipto; por tanto guardarás y cumplirás estos estatutos.
Remember that you were slaves in Egypt, and carefully follow these statutes. The Feast of Tabernacles (Numbers 29:12–40)
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo establece una secuencia de tres acciones encadenadas mediante verbos en perfecto consecutivo: recordar una condición pasada (haber sido siervo en Egipto) y, a partir de ese recuerdo, guardar y cumplir "estos estatutos". La estructura hebrea vincula memoria histórica y observancia normativa dentro de una misma cláusula.
Palabras clave
- Za.khar.ta («recordar», H2142) — verbo qal en perfecto consecutivo, segunda persona masculina singular; forma parte de la cadena narrativa iniciada por la vav en H9001.
- 'E.ved («siervo/esclavo», H5650) — sustantivo masculino singular sin artículo, funciona como predicado nominal tras el verbo ha.Yi.ta.
- sha.mar.Ta («guardar: cuidar», H8104J) — verbo qal en perfecto consecutivo, continúa la secuencia iniciada por Za.khar.ta.
- 'a.Si.ta («hacer», H6213A) — verbo qal en perfecto consecutivo, tercer eslabón de la cadena verbal.
- chu.Kim («estatuto: decreto», H2706G) — sustantivo masculino plural con artículo definido (H9009), determinado además por el demostrativo 'E.leh.
Lo que dice el texto
El versículo hebreo se construye sobre tres formas verbales en perfecto consecutivo —Za.khar.ta, sha.mar.Ta, 'a.Si.ta— cada una introducida por la vav narrativa (H9001). Esta estructura encadena las tres acciones como una secuencia continua: recordar, guardar, hacer. La partícula ki- (H3588A) introduce la cláusula subordinada que especifica el contenido del recuerdo: la condición de 'E.ved («siervo/esclavo», H5650), expresada mediante el verbo ha.Yi.ta («ser», H1961) en perfecto simple, que indica una acción completada en el pasado, distinta de los perfectos consecutivos que la siguen.
El objeto de las acciones de guardar y hacer es introducido por el marcador 'et- (H0853), que señala el objeto directo chu.Kim («estatuto: decreto», H2706G), sustantivo masculino plural doblemente determinado: por el artículo ha. (H9009) y por el demostrativo 'E.leh («estos», H0428). Esta doble determinación enfatiza que se trata de un conjunto específico y ya identificado de normas, no de estatutos genéricos.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce 'E.ved («siervo/esclavo», H5650) como οἰκέτης («doméstico/sirviente de casa»), mientras que la Vulgata usa servus, más cercano al sentido genérico hebreo. Para chu.Kim («estatuto», H2706G), la LXX emplea ἐντολάς («mandamientos/preceptos»), término que en griego tiene un matiz más amplio que el hebreo chuqqim, referido específicamente a decretos o estatutos fijos. La Vulgata traduce con præcepta, en línea semántica similar a la LXX. El TAHOT no presenta variantes textuales internas señaladas en los datos provistos.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.