Números 7:73
קָרְבָּנוֹ קַֽעֲרַת־כֶּסֶף אַחַת שְׁלֹשִׁים וּמֵאָה מִשְׁקָלָהּ מִזְרָק אֶחָד כֶּסֶף שִׁבְעִים שֶׁקֶל בְּשֶׁקֶל הַקֹּדֶשׁ שְׁנֵיהֶם׀ מְלֵאִים סֹלֶת בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לְמִנְחָֽה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
קָרְבָּנ֞וֹ קַֽעֲרַת־כֶּ֣סֶף אַחַ֗ת שְׁלֹשִׁ֣ים וּמֵאָה֮ מִשְׁקָלָהּ֒ מִזְרָ֤ק אֶחָד֙ כֶּ֔סֶף שִׁבְעִ֥ים שֶׁ֖קֶל בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ שְׁנֵיהֶ֣ם׀ מְלֵאִ֗ים סֹ֛לֶת בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֖מֶן לְמִנְחָֽה׃
τὸ δῶρον αὐτοῦ τρύβλιον ἀργυροῦν ἕν, τριάκοντα καὶ ἑκατὸν ὁλκὴ αὐτοῦ, φιάλην μίαν ἀργυρᾶν, ἑβδομήκοντα σίκλων κατὰ τὸν σίκλον τὸν ἅγιον, ἀμφότερα πλήρη σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
obtulit acetabulum argenteum appendens centum triginta siclos, phialam argenteam habentem septuaginta siclos, ad pondus sanctuarii, utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificum:
presentó su ofrenda: una bandeja de plata, con un peso de ciento treinta siclos, un tazón de plata de setenta siclos, según el peso del santuario, ambos llenos de harina fina amasada con aceite para una ofrenda de grano;
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y su ofrenda, un plato de plata de ciento y treinta siclos de peso, un jarro de plata de setenta siclos, al siclo del santuario; ambos llenos de flor de harina amasada con aceite para presente;
His offering was one silver platter weighing a hundred and thirty shekels, and one silver bowl weighing seventy shekels, both according to the sanctuary shekel and filled with fine flour mixed with oil for a grain offering;
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo describe una ofrenda (korban, H7133A) compuesta por dos recipientes de plata —un plato y un tazón— con sus respectivos pesos en siclos, y contenido de harina fina mezclada con aceite destinada a una minjá («ofrenda», H4503G).
Palabras clave
korbano («ofrenda», H7133A) — sustantivo constructo con sufijo pronominal («su»), indica pertenencia: la ofrenda de alguien específico mencionado antes en el texto.
ka'arat («plato», H7086) — forma constructa femenina, vincula el sustantivo con el material que sigue («plato de plata»).
mizraq («tazón», H4219) — también en constructo, paralelo estructural a ka'arat, introduce el segundo recipiente.
beluláh («mezclar», H1101A) — participio pasivo qal femenino singular, describe un estado resultante: la harina ya mezclada, no una acción en curso.
qódesh («santidad», H6944G) — sustantivo tras artículo determinado, califica el tipo de siclo usado como unidad de peso oficial.
Lo que dice el texto
La frase hebrea se organiza mediante una serie de sustantivos en estado constructo que encadenan objeto, material y medida: ka'arat-Kesef («plato de-plata») y mizraq... Kesef («tazón... plata») siguen el patrón hebreo de yuxtaposición sin preposición explícita de posesión, típico de listas inventariales. Los numerales aparecen pospuestos al sustantivo que cuantifican (shelošim u-me'ah, «treinta y cien» = ciento treinta), y la unidad de peso se especifica mediante la construcción be-shéqel ha-qódesh («en/con el siclo de la santidad»), donde la preposición be (H9003) indica la norma de medida aplicada.
El dual shenei-hem («los dos de ellos», H8147 + sufijo H9028) retoma los dos recipientes mencionados y los une bajo el adjetivo mele'im («llenos», H4392), antes de describir el contenido: sólet beluláh ba-shemen («flor de harina mezclada en el aceite»). El participio pasivo beluláh señala que la mezcla es una condición previa del objeto descrito, no una acción narrada en el momento. La preposición final le-minjáh (H9005 + H4503G) marca la finalidad del conjunto: el destino cúltico de los objetos y su contenido.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce ka'arat («plato», H7086) como τρύβλιον, y mizraq («tazón», H4219) como φιάλην, manteniendo la distinción entre dos recipientes diferentes, igual que el hebreo. La Vulgata usa acetabulum para el primer objeto y phialam para el segundo, conservando también la diferenciación léxica. Ninguna de las versiones aquí muestra alteración semántica relevante respecto al hebreo en los términos clave analizados; las diferencias son principalmente de elección léxica en la lengua receptora, no de contenido informativo.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.