Números 5:20

וְאַתְּ כִּי שָׂטִית תַּחַת אִישֵׁךְ וְכִי נִטְמֵאת וַיִּתֵּן אִישׁ בָּךְ אֶת־שְׁכָבְתּוֹ מִֽבַּלְעֲדֵי אִישֵֽׁךְ׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְאַ֗תְּ כִּ֥י שָׂטִ֛ית תַּ֥חַת אִישֵׁ֖ךְ וְכִ֣י נִטְמֵ֑את וַיִּתֵּ֨ן אִ֥ישׁ בָּךְ֙ אֶת־שְׁכָבְתּ֔וֹ מִֽבַּלְעֲדֵ֖י אִישֵֽׁךְ׃

Griego (Septuaginta)

εἰ δὲ σὺ παραβέβηκας ὕπανδρος οὖσα ἢ μεμίανσαι, καὶ ἔδωκέν τις τὴν κοίτην αὐτοῦ ἐν σοὶ πλὴν τοῦ ἀνδρός σου·

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Sin autem declinasti a viro tuo, atque polluta es, et concubuisti cum altero viro:

Español

Pero si te has desviado, estando bajo la autoridad de tu esposo, y si te has contaminado, y algún hombre se ha acostado contigo además de tu esposo,”

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Mas si te has descarriado de tu marido, y te has amancillado, y alguno hubiere tenido coito contigo, fuera de tu marido:

Inglés

But if you have gone astray while under your husband’s authority and have defiled yourself and lain carnally with a man other than your husband’—

Qué dice el texto

Resumen

El versículo formula la condición contraria dentro de la fórmula de juramento del rito de los celos (Números 5): describe la posibilidad de que la mujer sí se haya desviado de su marido, se haya contaminado, y que otro hombre haya tenido relación sexual con ella. Es la prótasis negativa que se opone a la declaración de inocencia del versículo anterior.

Palabras clave

  • sa.Tit («desviarse», H7847) — qal perfecto, 2.ª persona femenino singular: acción completada, «te has desviado/descarriado».
  • nit.Met («contaminar», H2930A) — nifal perfecto, 2.ª femenino singular: forma pasiva/reflexiva, «te has contaminado» (la acción recae sobre el sujeto, no la ejecuta activamente).
  • i.yi.Ten («dar», H5414O) — qal narrativo (vav consecutivo), 3.ª masculino singular: continúa la secuencia de hechos, «y [entonces] dio».
  • she.kha.ve.T («cópula», H7903) — sustantivo femenino singular constructo con sufijo «su»: literalmente «su acostarse», expresión idiomática para el acto sexual.
  • bal.'a.Dei («aparte de», H1107) — forma constructa que rige a 'i.She («marido», H0376H): «aparte de tu marido», marca la exclusión.

Lo que dice el texto

La frase se estructura en dos condicionales introducidas por ki («porque/si», H3588A), repetido en las posiciones 3 y 9, que enlazan dos acciones atribuidas a la mujer: sa.Tit («desviarse») en qal perfecto y nit.Met («contaminar») en nifal perfecto. El contraste entre las formas verbales es notable: la primera es qal (voz activa, la mujer se desvía), mientras que la segunda es nifal (voz pasiva/reflexiva, «ha sido contaminada» o «se ha contaminado»), lo cual la gramática hebrea distingue pero que las traducciones al español no siempre marcan con la misma precisión.

Tras estas dos prótasis, la vav en va-yi.Ten (posición 11) introduce la consecuencia narrativa: «y entonces dio». El sujeto de este verbo es 'ish («hombre», H0376G), un hombre no identificado, distinto del marido ('i.She, con sufijo «tu», H0376H). La expresión 'et-she.kha.ve.T-o («su cópula», literalmente «su acostarse») usa un sustantivo constructo con sufijo posesivo de tercera persona masculina, una fórmula idiomática hebrea para el acto sexual, seguida de la precisión mi-bal.'a.Dei 'i.She-kh («aparte de tu marido»), que aísla explícitamente al agente como alguien distinto del cónyuge.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce sa.Tit («desviarse») con παραβέβηκας («has transgredido/violado»), un verbo con matiz más jurídico que el hebreo, que es más genérico («desviarse, apartarse»). Asimismo, la LXX añade ὕπανδρος οὖσα («estando bajo [autoridad de] marido»), una explicitación no presente literalmente en esta cláusula hebrea (aunque el estado de casada se sobreentiende por el contexto). La Vulgata, con «declinasti a viro tuo» («te has apartado de tu marido»), sigue más de cerca la estructura hebrea de sa.Tit tachat 'i.She-kh, manteniendo la idea de apartamiento sin el matiz jurídico de la LXX.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.