Números 32:23

וְאִם־לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן הִנֵּה חֲטָאתֶם לַיהוָה וּדְעוּ חַטַּאתְכֶם אֲשֶׁר תִּמְצָא אֶתְכֶֽם׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְאִם־לֹ֤א תַעֲשׂוּן֙ כֵּ֔ן הִנֵּ֥ה חֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֑ה וּדְעוּ֙ חַטַּאתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּמְצָ֖א אֶתְכֶֽם׃

Griego (Septuaginta)

ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε οὕτως, ἁμαρτησεσθε ἔναντι κυρίου, καὶ γνώσεσθε τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν ὅταν ύμας καταλάβῃ τὰ κακά.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum: et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.

Español

“Pero si no cumplen su promesa, estarán pecando contra Yehová; y pueden estar seguros de que su pecado los alcanzará y recibirán su castigo.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Mas si así no lo hiciereis, he aquí habréis pecado á Jehová; y sabed que os alcanzará vuestro pecado.

Inglés

But if you do not do this, you will certainly sin against the LORD — and be assured that your sin will find you out.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo plantea una condición: si los destinatarios no actúan conforme a lo prescrito, se declara que habrán pecado contra Yehová, y se les ordena reconocer que ese pecado los alcanzará. La frase combina una prótasis condicional negativa con una apódosis introducida por la interjección "he aquí" y un mandato final en imperativo.

Palabras clave

  • ta'aSu («hacer», H6213A) — verbo qal imperfecto, segunda persona plural masculina, con la nun parágica (n, H9013) añadida al final, marca de énfasis en la forma verbal.
  • chata'Tem («pecar», H2398) — verbo qal en perfecto, aspecto de acción completada: describe el pecado como hecho consumado si se cumple la condición negativa, no como posibilidad futura.
  • de'U («conocer», H3045) — verbo qal en modo imperativo: es una orden directa, no una simple afirmación descriptiva.
  • chattat («pecado», H2403B) — sustantivo femenino singular en estado constructo, unido al sufijo -khem («vuestro»), formando "el pecado de ustedes" como sujeto de la acción siguiente.
  • timTza' («hallar», H4672) — verbo qal imperfecto, tercera persona femenina singular, concuerda con chattat (femenino): es el pecado el que "halla" o "encuentra" al sujeto humano, no al revés.

Lo que dice el texto

La estructura hebrea se organiza en dos partes. La primera es una oración condicional introducida por ve'im-lo' («y si no») seguida de ta'aSu con la nun parágica, forma enfática del imperfecto. La apódosis se abre con hinneh («he aquí», H2009), interjección que introduce la consecuencia con un efecto de inmediatez, y usa el verbo chata'Tem en perfecto —tiempo que en hebreo bíblico expresa una acción vista como completa o cierta, no meramente probable—.

La segunda parte es un mandato independiente: u-de'u («y sabed»), imperativo que ordena un reconocimiento activo. El objeto de ese conocimiento es chattat-khem («el pecado de ustedes»), sustantivo femenino que se convierte en sujeto gramatical de la oración relativa siguiente: asher timtza' 'etkhem («que os hallará»). La concordancia femenina del verbo timtza' con chattat es notable: gramaticalmente es el pecado el agente que "encuentra", estructura que personifica la acción sin que el texto emplee vocabulario adicional para ello.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce chata'Tem lYHWH («habréis pecado a Jehová») como ἁμαρτησεσθε ἔναντι κυρίου («pecaréis delante del Señor»), usando futuro griego donde el hebreo tiene perfecto, y la preposición ἔναντι («delante de») donde el hebreo usa la preposición la- («a/para», H9005) unida al nombre divino.

La Vulgata amplía la prótasis con la fórmula quod dicitis («lo que decís»), elemento interpretativo ausente en el texto hebreo provisto, y convierte la apódosis en una construcción impersonal: nulli dubium est quin peccetis («no hay duda de que pecaréis»), donde el hebreo tiene la interjección directa hinneh seguida del perfecto verbal sin marcador de duda o certeza epistémica explícito.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.