Números 18:15

כָּל־פֶּטֶר רֶחֶם לְֽכָל־בָּשָׂר אֲשֶׁר־יַקְרִיבוּ לַֽיהוָה בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה יִֽהְיֶה־לָּךְ אַךְ׀ פָּדֹה תִפְדֶּה אֵת בְּכוֹר הָֽאָדָם וְאֵת בְּכֽוֹר־הַבְּהֵמָה הַטְּמֵאָה תִּפְדֶּֽה׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

כָּל־פֶּ֣טֶר רֶ֠חֶם לְֽכָל־בָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר־יַקְרִ֧יבוּ לַֽיהוָ֛ה בָּאָדָ֥ם וּבַבְּהֵמָ֖ה יִֽהְיֶה־לָּ֑ךְ אַ֣ךְ׀ פָּדֹ֣ה תִפְדֶּ֗ה אֵ֚ת בְּכ֣וֹר הָֽאָדָ֔ם וְאֵ֛ת בְּכֽוֹר־הַבְּהֵמָ֥ה הַטְּמֵאָ֖ה תִּפְדֶּֽה׃

Griego (Septuaginta)

καὶ πᾶν διανοῖγον μήτραν ἀπὸ πάσης σαρκός, ἃ προσφέρουσιν κυρίῳ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, σοὶ ἔσται· ἁλλ’ ἢ λύτροις λυτρωθήσεται τὰ πρωτότοκα τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων λυτρώσῃ.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Quidquid primum erumpit e vulva cunctæ carnis, quam offerunt Domino, sive ex hominibus, sive de pecoribus fuerit, tui juris erit: ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias, et omne animal quod immundum est redimi facias,

Español

El primer nacido de toda criatura, sea hombre o animal, que ofrezcan a Yehová, será tuyo. Sin embargo, deberás cobrar el rescate por el primogénito del hombre y por el primogénito de los animales impuros.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Todo lo que abriere matriz en toda carne que ofrecerán á Jehová, así de hombres como de animales, será tuyo: mas has de hacer redimir el primogénito del hombre: también harás redimir el primogénito de animal inmundo.

Inglés

The firstborn of every womb, whether man or beast, that is offered to the LORD belongs to you. But you must surely redeem every firstborn son and every firstborn male of unclean animals.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo establece que todo primogénito —humano o animal— que se presente a Yehová («Jehová», H3068G) pertenece al destinatario del discurso (el sacerdote, marcado por el sufijo «te»), con la excepción explícita de que el primogénito humano y el primogénito de animal impuro deben ser rescatados mediante pago.

Palabras clave

  • Pe.ter Re.chem («primogénito», H6363A; «matriz», H7358) — construcción en estado constructo («primogénito de matriz»), designa lo que abre el vientre materno, es decir, el primer nacido.
  • yak.Ri.vu («presentar/traer», H7126H) — verbo hifil (causativo), imperfecto: indica una acción futura o habitual, «harán que se acerque/presenten».
  • 'akh («ciertamente», H0389) — adverbio enfático que introduce la restricción sobre lo dicho antes.
  • pa.Doh tif.Deh («rescatar», H6299, repetido) — infinitivo absoluto seguido del imperfecto de la misma raíz: esta duplicación gramatical intensifica la obligación de la acción, «ciertamente rescatarás/deberás rescatar».
  • ha.tte.me.'Ah («inmundo», H2931) — adjetivo femenino singular que califica a behemah («animal», H0929), delimitando el segundo caso de rescate obligatorio.

Lo que dice el texto

La frase se organiza en dos bloques. El primero (versos 1-18) presenta la norma general: kol-Peter Rechem le-khol-basar («todo primogénito de matriz, de toda carne») que sea yakrivu («presentado») a Yehová, tanto en 'adam («hombre») como en behemah («animal»), «será para ti» (yihyeh-lakh). Esta primera cláusula establece la pertenencia general del primogénito ofrecido.

El segundo bloque, introducido por el adverbio enfático 'akh («ciertamente», H0389), restringe esa norma general mediante una construcción verbal reforzada: el infinitivo absoluto padoh seguido del imperfecto tifdeh, ambos de la raíz H6299 («rescatar»). Esta duplicación —típica del hebreo bíblico para intensificar una orden— no equivale a una simple repetición semántica, sino que funciona como marcador de énfasis modal, indicando que la acción de rescatar no es opcional. El objeto de este rescate se especifica dos veces con el marcador de objeto directo 'et (H0853, no traducido): primero bekhor ha'adam («primogénito del hombre»), luego bekhor habehemah hatteme'ah («primogénito del animal impuro»), este último calificado explícitamente por el adjetivo tme'ah («impuro», H2931).

Divergencias entre versiones

La LXX traduce Peter Rechem («primogénito de matriz») como διανοῖγον μήτραν («lo que abre la matriz»), una perífrasis participial que describe la acción física en vez de usar un sustantivo constructo como el hebreo. La Vulgata sigue un procedimiento similar con «quidquid primum erumpit e vulva» («todo lo que primero irrumpe del vientre»), también descriptivo y no nominal.

El refuerzo hebreo del infinitivo absoluto más imperfecto (padoh tifdeh) se traduce de modos distintos: la LXX usa λύτροις λυτρωθήσεται («será rescatado con rescates»), reforzando con el sustantivo cognado λύτρον; la Vulgata opta por una cláusula final («ita dumtaxat ut... pretium accipias») que expresa la obligación sin duplicación verbal; el BSB emplea «must surely redeem», reproduciendo el matiz enfático con el adverbio «surely».

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.