Números 16:5

וַיְדַבֵּר אֶל־קֹרַח וְאֶֽל־כָּל־עֲדָתוֹ לֵאמֹר בֹּקֶר וְיֹדַע יְהוָה אֶת־אֲשֶׁר־לוֹ וְאֶת־הַקָּדוֹשׁ וְהִקְרִיב אֵלָיו וְאֵת אֲשֶׁר יִבְחַר־בּוֹ יַקְרִיב אֵלָֽיו׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וַיְדַבֵּ֨ר אֶל־קֹ֜רַח וְאֶֽל־כָּל־עֲדָתוֹ֮ לֵאמֹר֒ בֹּ֠קֶר וְיֹדַ֨ע יְהוָ֧ה אֶת־אֲשֶׁר־ל֛וֹ וְאֶת־הַקָּד֖וֹשׁ וְהִקְרִ֣יב אֵלָ֑יו וְאֵ֛ת אֲשֶׁ֥ר יִבְחַר־בּ֖וֹ יַקְרִ֥יב אֵלָֽיו׃

Griego (Septuaginta)

καὶ ἐλάλησεν πρὸς κέ καὶ πρὸς πᾶσαν αὐτοῦ τὴν συναγωγὴν λέγων Ἐπέσκεπται καὶ ἔγνω ὁ θεὸς τοὺς ὄντας αὐτοῦ καὶ τοὺς ἁγίους, καὶ π ροσηγάγετο πρὸς ἑαυτόν, καὶ οὓς ἐξελέξατο ἑαυτῷ π ροσηγάγετο πρὸς ἑαυτόν.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

locutusque ad Core et ad omnem multitudinem: Mane, inquit, notum faciet Dominus qui ad se pertineant, et sanctos applicabit sibi: et quos elegerit, appropinquabunt ei.

Español

Luego les dijo a Coré y a todos sus seguidores: “Mañana por la mañana, Yehová demostrará quiénes son suyos y quiénes son santos, y a esos los dejará acercarse a él. Al que él elija, le permitirá acercarse.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y habló á Coré y á todo su séquito, diciendo: Mañana mostrará Jehová quién es suyo, y al santo harálo llegar á sí; y al que él escogiere, él lo allegará á sí.

Inglés

Then he said to Korah and all his followers, “ Tomorrow morning the LORD will reveal who belongs to Him and who is holy, and He will bring that person near to Himself. The one He chooses, He will bring near to Himself.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo narra que Moisés se dirige a Coré y a toda su congregación anunciando que, a la mañana siguiente, YHWH hará saber quién le pertenece y quién es "el santo", acercando a esa persona hacia sí. La frase final repite la idea: aquel que YHWH escoja será quien él haga acercarse.

Palabras clave

  • yedaber («hablar», H1696) — forma piel con vav narrativa: verbo intensivo que abre la secuencia del relato, "y habló".
  • adato («congregación», H5712) — sustantivo femenino en estado constructo con sufijo posesivo: "la congregación de él [de Coré]".
  • yoda' («conocer», H3045) — hifil yusivo: forma causativa que expresa una orden o deseo, "que él haga conocer" / "hará saber", no un simple "conocer" sino un "dar a conocer".
  • haqqadosh («santo», H6918) — adjetivo masculino singular con artículo definido: designa a "el santo" como figura única, no una categoría plural.
  • hiqriv / yaqriv («presentar, acercar», H7126) — dos formas hifil, primera en perfecto consecutivo (continúa la secuencia narrativa) y segunda en imperfecto (acción venidera): ambas causativas, "hacer acercar", no "acercarse" por sí mismo.

Lo que dice el texto

La construcción sintáctica hebrea distingue con precisión los sujetos de la acción: es YHWH quien "hace conocer" (yoda', hifil) y quien "hace acercar" (hiqriv/yaqriv, hifil) a la persona elegida; el elegido no se acerca por iniciativa propia, sino que es acercado. Esta doble causatividad —conocer y acercar— es un matiz gramatical que las traducciones al español, al usar verbos como "mostrará" o "hará llegar", conservan parcialmente pero no siempre distinguen del verbo simple.

La frase presenta paralelismo: primero se habla de "el santo" (haqqadosh, singular con artículo) como objeto del conocimiento de YHWH, y luego se repite la idea con 'et 'asher yivchar-bo («al que él escoja»), verbo qal imperfecto, generando una estructura de eco que refuerza la idea de selección mediante dos formulaciones distintas: una nominal ("el santo") y otra verbal ("el que escoja").

Divergencias entre versiones

El hebreo usa el tetragrámaton YHWH (H3068), mientras que la LXX traduce con ὁ θεὸς («el dios») y la Vulgata con «Dominus».

Donde el hebreo tiene un solo verbo yoda' («hará conocer»), la LXX ofrece un doblete: ἐπέσκεπται καὶ ἔγνω («ha inspeccionado y conoció»), ampliando la acción a dos verbos griegos.

El hebreo haqqadosh está en singular con artículo («el santo»), pero la LXX traduce τοὺς ἁγίους en plural («los santos»), divergencia que afecta si se designa a una persona específica o a un grupo.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.