Levítico 23:15
וּסְפַרְתֶּם לָכֶם מִמָּחֳרַת הַשַּׁבָּת מִיּוֹם הֲבִיאֲכֶם אֶת־עֹמֶר הַתְּנוּפָה שֶׁבַע שַׁבָּתוֹת תְּמִימֹת תִּהְיֶֽינָה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיּוֹם֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת־עֹ֖מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּת֖וֹת תְּמִימֹ֥ת תִּהְיֶֽינָה׃
Καὶ ἀριθμήσετε ὑμεῖς ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν σαββάτων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος, ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas,
“‘A partir del día después del día de descanso, es decir, desde el día en que llevaron el manojo de espigas de la ofrenda mecida, contarán siete semanas completas.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y os habéis de contar desde el siguiente día del sábado, desde el día en que ofrecisteis el omer de la ofrenda mecida; siete semanas cumplidas serán:
From the day after the Sabbath, the day you brought the sheaf of the wave offering, you are to count off seven full weeks.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo instruye a contar un período de siete semanas completas, comenzando desde el día siguiente al shabat (H7676) en que se presentó el 'omer (H6016A) de la ofrenda mecida. La estructura marca tanto el punto de partida temporal como la duración exacta del cómputo.
Palabras clave
u-sefarTem («relatar/contar», H5608A) — verbo qal en perfecto consecutivo, segunda persona plural masculina; continúa la secuencia de mandatos iniciada en versículos previos y se traduce como imperativo de futuro («contaréis»).
mo-cho-Rat («día siguiente», H4283) — sustantivo femenino singular en estado constructo, requiere un término que lo complete («el día siguiente de…»).
ha-shaBat («sábado», H7676) — sustantivo femenino singular con artículo definido; aparece dos veces en el versículo, aquí en singular y más adelante en plural (shabaTot).
ha-vi'aKhem («al traer vosotros», H0935P) — infinitivo hifil (forma causativa) con sufijo pronominal de segunda persona plural; indica la acción de «hacer traer» o «hacer llegar», es decir, el acto de presentar la ofrenda.
temiMot («sin defecto/completas», H8549I) — adjetivo femenino plural que modifica a shabaTot, especificando que las siete semanas deben ser íntegras.
Lo que dice el texto
La frase hebrea articula dos referencias temporales sucesivas mediante la preposición mi («desde», H9006), repetida dos veces: primero desde mo-cho-Rat ha-shaBat («el día siguiente del sábado») y luego reformulada como mi-yom ha-vi'aKhem («desde el día de vuestro traer»), en aposición explicativa. El infinitivo hifil ha-vi'aKhem señala una acción causativa —«hacer traer», no simplemente «traer»— que recae sobre el sujeto mediante el sufijo pronominal -Khem.
El objeto de esa acción se marca con el partícula 'et (H0853), que introduce 'Omer ha-tenuFah («la gavilla de la ofrenda mecida»), ambos en relación constructa: 'omer rige gramaticalmente a tenuFah. La cláusula final, she-va' shabaTot temiMot tihYeinah («siete sábados/semanas completas serán»), usa el numeral She-va' seguido del sustantivo en plural shabaTot y el adjetivo temiMot, cerrado por el verbo tihYeinah (imperfecto qal, tercera persona plural femenina de H1961, «ser»), que funciona como predicado nominal verbalizado: la condición de «completas» se afirma como estado futuro o durativo.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce shaBat (H7676, «sábado») por τῶν σαββάτων en genitivo plural, mientras que el hebreo usa el singular ha-shaBat con artículo. La Vulgata, por su parte, vierte la misma expresión como «altero die sabbati» («el segundo día del sábado»), manteniendo el singular pero con una construcción ordinal («altero») que no está explícita en el hebreo, donde mo-cho-Rat señala «el día siguiente» sin numeración ordinal. La SBLIBRE añade la glosa explicativa «es decir, desde el día en que llevaron el manojo de espigas», que no corresponde a ninguna partícula explicativa en el texto hebreo, sino que introduce una aclaración interpretativa entre las dos referencias temporales del versículo.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.