Levítico 14:16

וְטָבַל הַכֹּהֵן אֶת־אֶצְבָּעוֹ הַיְמָנִית מִן־הַשֶּׁמֶן אֲשֶׁר עַל־כַּפּוֹ הַשְּׂמָאלִית וְהִזָּה מִן־הַשֶּׁמֶן בְּאֶצְבָּעוֹ שֶׁבַע פְּעָמִים לִפְנֵי יְהוָֽה׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶת־אֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן־הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל־כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן־הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּע֛וֹ שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃

Griego (Septuaginta)

καὶ βάψει τὸν δάκτυλον τὸν δεξιὸν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς ἀριστερᾶς, καὶ ῥανεῖ ἑπτάκις τῷ δακτύλῳ ἔναντι κυρίου.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies.

Español

mojará el dedo derecho en el aceite y lo rociará con el dedo siete veces delante de Yehová.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y mojará su dedo derecho en el aceite que tiene en su mano izquierda, y esparcirá del aceite con su dedo siete veces delante de Jehová:

Inglés

dip his right forefinger into the oil in his left palm, and sprinkle some of the oil with his finger seven times before the LORD.

Qué dice el texto

Levítico 14:16

Resumen

El versículo describe una acción ritual del sacerdote (ha-Kohen, H3548): moja su dedo derecho en el aceite que sostiene en su palma izquierda y luego rocía con ese mismo dedo, siete veces, delante de Yehová. La secuencia se articula mediante dos verbos que continúan la narración de un procedimiento previo.

Palabras clave

ta.Val («mojar», H2881) — forma qal en perfecto consecutivo; indica una acción simple que continúa la cadena narrativa iniciada en versículos anteriores. hi.Zah («rociar», H5137A) — forma hifil (causativa) en perfecto consecutivo; el hifil marca que el sacerdote «hace rociar» el aceite, una acción causada por él sobre el objeto (el aceite) hacia un destino. 'etz.ba' («dedo», H0676) — sustantivo femenino en estado constructo, repetido dos veces (líneas 6 y 25), siempre vinculado a un sufijo posesivo que especifica «su dedo». ka.P («palma», H3709G) — sustantivo femenino en constructo, indica la parte del cuerpo que sostiene el aceite antes del rociado. She.va' pe.'a.Mim («siete vez/veces», H7651 + H6471) — numeral cardinal seguido de sustantivo plural; construcción numeral hebrea estándar para expresar «siete veces».

Lo que dice el texto

La estructura hebrea encadena dos acciones mediante vav consecutivo con perfecto: primero ta.Val («mojar»), luego hi.Zah («rociar»), ambas en tercera persona masculina singular, sujeto tácito ha-Kohen. El cambio de raíz verbal entre qal (ta.Val, acción simple: sumergir) e hifil (hi.Zah, acción causativa: hacer que algo rocíe) marca una diferencia morfológica entre el acto de mojar y el acto de esparcir el líquido, aunque ambas glosas en español usan verbos de acción directa.

La frase contiene una precisión anatómica notable: el dedo mojado es ha-ye.ma.Nit («derecho», H3233G, línea 9) y la palma que sostiene el aceite es ha-se.ma.Lit («izquierdo», H8042G, línea 18). El texto hebreo usa dos veces el sustantivo 'etz.ba' («dedo») en estado constructo con sufijo posesivo ('etzba'-o, «su dedo»), una en cada mitad de la oración (líneas 6 y 25), reforzando que se trata siempre del mismo dedo del sacerdote. La expresión final li-fenei Yehová («ante el rostro de Yehová», literalmente «a la faz de», H6440G) usa el sustantivo panim («rostro») en constructo, una fórmula hebrea común para «en presencia de».

Divergencias entre versiones

La LXX no traduce el verbo ta.Val («mojar») con un equivalente léxico marcado como perfecto consecutivo hebreo, sino con βάψει (futuro griego, "mojará"), reflejando una diferencia de sistema verbal entre ambas lenguas más que una divergencia de sentido. La Vulgata (tingetque... et asperget) sigue esta misma estructura de futuro/coordinación, mientras el hebreo emplea la secuencia narrativa propia del perfecto consecutivo. Ninguna de las versiones (LXX, Vulgata) omite el numeral «siete veces» ni la fórmula final «delante de Yehová/el Señor», que se mantienen consistentes en todos los testimonios.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.