Génesis 39:9
אֵינֶנּוּ גָדוֹל בַּבַּיִת הַזֶּה מִמֶּנִּי וְלֹֽא־חָשַׂךְ מִמֶּנִּי מְאוּמָה כִּי אִם־אוֹתָךְ בַּאֲשֶׁר אַתְּ־אִשְׁתּוֹ וְאֵיךְ אֶֽעֱשֶׂה הָרָעָה הַגְּדֹלָה הַזֹּאת וְחָטָאתִי לֵֽאלֹהִֽים׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
אֵינֶ֨נּוּ גָד֜וֹל בַּבַּ֣יִת הַזֶּה֮ מִמֶּנִּי֒ וְלֹֽא־חָשַׂ֤ךְ מִמֶּ֙נִּי֙ מְא֔וּמָה כִּ֥י אִם־אוֹתָ֖ךְ בַּאֲשֶׁ֣ר אַתְּ־אִשְׁתּ֑וֹ וְאֵ֨יךְ אֶֽעֱשֶׂ֜ה הָרָעָ֤ה הַגְּדֹלָה֙ הַזֹּ֔את וְחָטָ֖אתִי לֵֽאלֹהִֽים׃
καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ οὐθὲν ἐμοῦ οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ’ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι· καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ θεοῦ ;
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
nec quidquam est quod non in mea sit potestate, vel non tradiderit mihi, præter te, quæ uxor ejus es: quomodo ergo possum hoc malum facere, et peccare in Deum meum?
En esta casa no hay nadie que tenga más autoridad que yo. Él no me ha negado nada, excepto a usted, porque es su esposa. ¿Cómo podría yo cometer semejante maldad y pecar contra Dios?”
Español clásico (Reina-Valera 1909)
No hay otro mayor que yo en esta casa, y ninguna cosa me ha reservado sino á ti, por cuanto tú eres su mujer; ¿ cómo, pues, haría yo este grande mal, y pecaría contra Dios?
No one in this house is greater than I am. He has withheld nothing from me except you, because you are his wife. So how could I do such a great evil and sin against God?”
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo recoge la respuesta de un personaje masculino (no nombrado en los datos, identificable por contexto gramatical como José) ante una petición: declara que nadie en la casa tiene más autoridad que él, que nada le ha sido negado salvo una mujer —por ser esposa de su amo—, y concluye preguntando cómo podría cometer tal mal y «pecar contra Dios».
Palabras clave
- chaSakh («rehusar», H2820) — verbo qal perfecto, tercera persona: expresa una acción completa, «él ha rehusado/reservado».
- 'e'eSeh («hacer», H6213A) — verbo qal imperfecto, primera persona: acción no completada, aquí con matiz potencial-deliberativo, «¿cómo haría yo?».
- chaTati («pecar», H2398) — perfecto consecutivo (con vav H9001): continúa la secuencia iniciada por el imperfecto anterior, ligando la acción hipotética de «hacer» con la de «pecar».
- 'Eikh («¿cómo?», H0349A) — partícula interrogativa que introduce la pregunta retórica central del versículo.
- lohim («Dios», H0430G) — sustantivo masculino plural, precedido por la preposición le- («a/para», H9005), formando «contra/para Dios».
Lo que dice el texto
La frase se organiza en dos bloques. El primero es una declaración negativa doble: 'eiNennu gaDol... miMenni («no hay nadie mayor que yo») y lo' chaSakh miMenni me'Umah («no me ha rehusado nada»), reforzada por la partícula restrictiva ki 'im («excepto», H3588B + H0518B), que introduce la única salvedad: 'oTakh («a ti», con el marcador de objeto H0853 y sufijo femenino), justificada por la cláusula relativa ba'aSher 'at-'ishTo («en cuanto tú eres su esposa»).
El segundo bloque es una pregunta retórica construida sobre el verbo 'e'eSeh en imperfecto, que en este uso no indica futuro simple sino posibilidad o deliberación («¿cómo podría yo hacer...?»). El objeto de este verbo es ha-ra'Ah ha-guedoLah ha-Zot («esta gran maldad»), con triple artículo definido que enfatiza la magnitud del acto. La secuencia se cierra con ve-chaTati (H2398), un perfecto consecutivo que, gramaticalmente, encadena la acción de «pecar» a la hipótesis anterior: no es un pecado ya cometido sino la consecuencia lógica que seguiría al acto hipotético de «hacer el mal». La preposición le- ante 'lohim (H9005) indica dirección: el pecado se orienta «hacia» o «contra» Dios.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce chaTati... le-'lohim como ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ θεοῦ, usando un futuro griego («pecaré») donde el hebreo emplea un perfecto consecutivo; esto desplaza el matiz temporal de la consecuencia lógica hacia una proyección futura explícita. La Vulgata, con peccare in Deum meum («pecar contra mi Dios»), añade el posesivo «meum» que no está representado en los datos morfológicos hebreos de 'lohim.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.