Génesis 31:26
וַיֹּאמֶר לָבָן לְיַעֲקֹב מֶה עָשִׂיתָ וַתִּגְנֹב אֶת־לְבָבִי וַתְּנַהֵג אֶת־בְּנֹתַי כִּשְׁבֻיוֹת חָֽרֶב׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וַיֹּ֤אמֶר לָבָן֙ לְיַעֲקֹ֔ב מֶ֣ה עָשִׂ֔יתָ וַתִּגְנֹ֖ב אֶת־לְבָבִ֑י וַתְּנַהֵג֙ אֶת־בְּנֹתַ֔י כִּשְׁבֻי֖וֹת חָֽרֶב׃
εἶπεν δὲ Λαβὰν τῷ Ἰακώβ Τί ἐποίησας; ἵνα τί κρυβῇ ἀπέδρας, καὶ ἐκλοποφόρησάς με, καὶ ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας μου ὡς αἰχμαλωτίδας μαχαίρᾳ;
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Et dixit ad Jacob: Quare ita egisti, ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio?
Y Labán le reclamó a Jacob: “¿Qué te pasa? ¿Por qué me has engañado y te has llevado a mis hijas como si fueran prisioneras de guerra?
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y dijo Labán á Jacob: ¿ Qué has hecho, que me hurtaste el corazón, y has traído á mis hijas como prisioneras de guerra?
Then Laban said to Jacob, “ What have you done? You have deceived me and carried off my daughters like captives of war!
✦ Qué dice el texto
Resumen
Labán reclama a Jacob mediante una serie de preguntas y acusaciones encadenadas por la vav narrativa: qué ha hecho, por qué le ha «robado el corazón» y por qué se ha llevado a sus hijas como si fueran cautivas tomadas por la espada en una guerra.
Palabras clave
- va-ttignov de ganab («robar», H1589) — verbo qal narrativo, segunda persona masculina: acción puntual de sustraer.
- lebabi («mi corazón», H3824 + H9020) — sustantivo constructo con sufijo posesivo; forma parte de la expresión «robar el corazón de alguien».
- va-ttenaheg de nahag («conducir», H5090A) — verbo piel (forma intensiva) narrativo: conducir por la fuerza o con energía, no un simple «llevar».
- shevuyot («llevadas cautivas», H7617) — participio pasivo femenino plural constructo del verbo «cautivar»: describe a las hijas como objeto de una acción de captura ya realizada.
- cherev («espada», H2719) — sustantivo femenino singular que completa la expresión «cautivas de espada», es decir, tomadas por medios violentos.
Lo que dice el texto
La frase se organiza en tres acciones verbales sucesivas, todas introducidas por la vav narrativa (va-), que en hebreo bíblico encadena los hechos como una secuencia continua dentro del discurso de Labán: 'amar («decir»), ganab («robar») y nahag («conducir»). La pregunta inicial, meh 'asita («¿qué has hecho?», con 'asah en perfecto qal), enmarca retóricamente la acusación como un hecho ya consumado.
La expresión va-ttignov 'et-lebabi (literalmente «robaste mi corazón») usa el verbo ganab con un objeto directo marcado por 'et, y el sustantivo lebab en forma constructa con sufijo de primera persona. Esta construcción funciona como una unidad idiomática cuyo sentido literal («robar el corazón») no equivale necesariamente a un robo material, sino a la queja de haber sido engañado sin conocimiento previo.
El verbo nahag aparece en piel, una forma verbal que en hebreo bíblico suele intensificar o dar matiz de energía a la acción básica del qal; aquí describe el acto de conducir a las hijas fuera de la casa paterna. La comparación final, ki-shevuyot cherev («como cautivas de espada»), emplea un participio pasivo constructo que presenta a las hijas como receptoras de una acción de captura, reforzada por el sustantivo cherev («espada») que evoca un contexto de fuerza bélica.
Divergencias entre versiones
El hebreo presenta tres cláusulas verbales distintas (decir / robar el corazón / conducir), mientras que la Vulgata las comprime en una sola construcción subordinada: «quare ita egisti, ut clam me abigeres filias meas» («por qué has actuado así, para llevarte a escondidas a mis hijas»), omitiendo una traducción directa de lebabi («mi corazón») y sustituyéndola por la idea de «a escondidas» (clam me).
La LXX, por su parte, introduce una pregunta adicional no presente literalmente en el hebreo — ἵνα τί κρυβῇ ἀπέδρας («¿por qué huiste en secreto?») — antes de traducir la acusación del «corazón robado» con el verbo ἐκλοποφόρησάς («me hurtaste/engañaste»), y separa en una cláusula distinta la acción de llevarse a las hijas (ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας μου), reorganizando así la secuencia hebrea de tres verbos en una estructura griega de cuatro acciones.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.