Génesis 18:7

וְאֶל־הַבָּקָר רָץ אַבְרָהָם וַיִּקַּח בֶּן־בָּקָר רַךְ וָטוֹב וַיִּתֵּן אֶל־הַנַּעַר וַיְמַהֵר לַעֲשׂוֹת אֹתֽוֹ׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְאֶל־הַבָּקָ֖ר רָ֣ץ אַבְרָהָ֑ם וַיִּקַּ֨ח בֶּן־בָּקָ֜ר רַ֤ךְ וָטוֹב֙ וַיִּתֵּ֣ן אֶל־הַנַּ֔עַר וַיְמַהֵ֖ר לַעֲשׂ֥וֹת אֹתֽוֹ׃

Griego (Septuaginta)

καὶ εἰς τὰς βόας ἰδραμεν Ἀβραάμ, καὶ ἔλαβον μοσχάριον ἁπαλὸν καὶ καλόν, κα ἔδωκεν τῶ παιδί, καὶ ἐτάχυνεν τοῦ ποιῆσαι αὐτό.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Ipse vero ad armentum cucurrit, et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum, deditque puero: qui festinavit et coxit illum.

Español

Luego Abraham corrió hacia donde estaba el ganado, escogió un ternero tierno y gordo, y se lo dio a un sirviente, quien se apresuró a prepararlo.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y corrió Abraham á las vacas, y tomó un becerro tierno y bueno, y diólo al mozo, y dióse éste priesa á aderezarlo.

Inglés

Meanwhile, Abraham ran to the herd, selected a tender and choice calf, and gave it to a servant, who hurried to prepare it.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo narra que Abraham corrió hacia el ganado, tomó una cría de ganado tierna y buena, se la entregó a un muchacho, y este se apresuró a prepararla. La secuencia de verbos en forma narrativa marca una cadena de acciones rápidas y sucesivas.

Palabras clave

  • ratz («correr», H7323G): verbo qal perfecto, tercera persona masculina. Al ir en perfecto y no en la forma narrativa habitual (vav + imperfecto), destaca como acción independiente que abre la escena, antes de que comience la cadena narrativa con vav.
  • ben-baqar («hijo de ganado» / «cría», H1121H + H1241): sustantivo en estado constructo, construcción que en hebreo expresa pertenencia o especificación («cría de ganado» = becerro), sin necesidad de preposición.
  • rakh («tierno», H7390) y tov («agradable/bueno», H2896A): dos adjetivos coordinados por va («y») que califican a ben-baqar, ambos en masculino singular concordando con el sustantivo.
  • yemaher («apresurarse», H4116A): verbo en piel, forma intensiva, narrativo. El uso del piel frente al qal simple refuerza la idea de rapidez como acción marcada, no meramente incidental.
  • la'asot 'oto («hacer/al hacer + a él», H6213H + H0853 + H9033): infinitivo con preposición la y sufijo pronominal que retoma la cría mencionada antes; el verbo asot («hacer») es genérico, sin especificar la acción culinaria.

Lo que dice el texto

La oración se abre con el complemento circunstancial ve'el habaqar («y hacia el ganado») antepuesto al verbo ratz y al sujeto Abraham, un orden que en hebreo suele marcar énfasis sobre el destino de la acción antes que sobre quién la realiza. A partir de ahí, la narración encadena una serie de verbos en forma narrativa (vav + imperfecto): yiqqach («tomó»), yitten («dio»), yemaher («se apresuró»), cada uno introducido por la conjunción va que en hebreo bíblico sirve para hilar sucesos consecutivos, dando la sensación de una secuencia rápida sin pausas.

El objeto que se entrega —ben-baqar rakh ve-tov— se describe mediante una construcción de estado constructo seguida de dos adjetivos coordinados, lo que en hebreo permite una calificación compacta sin verbo copulativo. Finalmente, el infinitivo la'asot con el sufijo pronominal oto («a él/lo») cierra la oración retomando el objeto ya mencionado, pero el verbo asot es de significado amplio («hacer»), sin especificar en qué consiste exactamente la preparación.

Divergencias entre versiones

La Vulgata traduce el infinitivo hebreo la'asot («hacer») como coxit («coció»), una acción culinaria específica que no está explícita en el hebreo ni en la LXX. La Septuaginta, en cambio, usa ποιῆσαι («hacer»), verbo tan genérico como el hebreo asot, sin precisar el tipo de preparación. Las traducciones modernas citadas (RV1909, BSB, SBLIBRE) siguen esta misma línea genérica con «aderezarlo» o «prepararlo», más cercanas al hebreo y a la LXX que a la especificidad de la Vulgata.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.