Génesis 18:14
הֲיִפָּלֵא מֵיְהוָה דָּבָר לַמּוֹעֵד אָשׁוּב אֵלֶיךָ כָּעֵת חַיָּה וּלְשָׂרָה בֵֽן׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
הֲיִפָּלֵ֥א מֵיְהוָ֖ה דָּבָ֑ר לַמּוֹעֵ֞ד אָשׁ֥וּב אֵלֶ֛יךָ כָּעֵ֥ת חַיָּ֖ה וּלְשָׂרָ֥ה בֵֽן׃
μἠ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ ; εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸς σὲ εἰς ὥρας, καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Numquid Deo quidquam est difficile? juxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium.
¿Acaso hay algo imposible para Yehová? El año que viene, por esta misma época, volveré a visitarte, y Sara tendrá un hijo”.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
¿ Hay para Dios alguna cosa difícil? Al tiempo señalado volveré á ti, según el tiempo de la vida, y Sara tendrá un hijo.
Is anything too difficult for the LORD? At the appointed time I will return to you — in about a year — and Sarah will have a son.”
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo formula una pregunta retórica sobre si algo puede resultar demasiado difícil o extraordinario para YHWH, seguida de una promesa concreta: en el tiempo señalado habrá un retorno, y para ese momento Sara tendrá un hijo.
Palabras clave
- ha («partícula interrogativa», H9008): marca la frase como pregunta; introduce la interrogación retórica que abre el versículo.
- yipaLe' («maravillarse», H6381): verbo en nifal (voz pasiva/reflexiva) e imperfecto, lo que indica una acción posible o en curso, no completada — literalmente algo así como «resultar demasiado extraordinario/oculto».
- daVar («palabra: cosa», H1697): sustantivo masculino singular; funciona aquí como el sujeto de lo que podría o no «maravillar», es decir, «cosa» o «asunto».
- mo'Ed («reunión: tiempo señalado», H4150): sustantivo masculino singular precedido de preposición con artículo; designa un tiempo fijado o cita determinada, no un momento cualquiera.
- 'Et chaiYah («tiempo... vivo», H6256 + H2416): construcción en estado constructo («tiempo de vida» o «tiempo vivo»), seguida del adjetivo femenino chaiYah, que califica ese tiempo.
Lo que dice el texto
La primera parte del versículo es una pregunta introducida por la partícula interrogativa ha, seguida del verbo yipaLe' en nifal imperfecto. La forma nifal indica que la acción se recibe o se experimenta pasivamente («resultar maravilloso/oculto/difícil») más que ejecutarse activamente, y el imperfecto abre la posibilidad de una acción no consumada, lo que da a la pregunta un carácter general más que puntual. El sujeto gramatical de esa posible «maravilla» es daVar («cosa», «palabra», «asunto»), un término genérico que no especifica de qué tipo de cosa se trata.
La segunda parte cambia de estructura: pasa de la interrogación a una afirmación en primera persona, con el verbo 'aShuv («volver») en qal imperfecto, indicando una acción futura del hablante. Esta acción se ubica temporalmente mediante dos expresiones distintas: la-mo'Ed («al tiempo señalado») y ka-'Et chaiYah («como en el tiempo de vida» o «según el tiempo vivo»), esta última en estado constructo seguida del adjetivo *chaiYah». La yuxtaposición de estas dos marcas temporales dentro del mismo versículo señala hacia el mismo momento desde dos ángulos gramaticales distintos, sin que el texto hebreo indique una duración numérica.
La frase final introduce el resultado mediante la conjunción u- («y») y la preposición *le-» aplicada a *saRah», seguida de *ben» («hijo»), en una construcción nominal simple sin verbo copulativo explícito, típica del hebreo para expresar posesión o existencia futura («y para Sara, un hijo»).
Divergencias entre versiones
La LXX traduce daVar («palabra: cosa») con la construcción παρὰ τῷ Θεῷ («junto a/para Dios»), sustituyendo el sustantivo neutro por una referencia explícita a Dios, ausente como tal en el sustantivo hebreo daVar. La Vulgata sigue esta misma dirección con «Deo quidquam» («algo para Dios»). Respecto a ka-'Et chaiYah, la LXX ofrece εἰς ὥρας («hacia las horas» o «en el plazo»), y la Vulgata interpreta «vita comite» («con la vida como compañera»), ambas alejadas de la construcción hebrea en estado constructo 'Et chaiYah («tiempo de vida»), que no se refiere explícitamente a duración horaria ni a acompañamiento vital como tal. Las traducciones modernas (BSB, SBLIBRE) optan por «en about a year» o «el año que viene», una interpretación temporal más específica que no se encuentra de manera explícita en la morfología hebrea de mo'Ed o 'Et chaiYah, que remiten a «tiempo señalado» y «tiempo de vida» sin cuantificación numérica.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.