Deuteronomio 8:19

וְהָיָה אִם־שָׁכֹחַ תִּשְׁכַּח אֶת־יְהוָה אֱלֹהֶיךָ וְהָֽלַכְתָּ אַחֲרֵי אֱלֹהִים אֲחֵרִים וַעֲבַדְתָּם וְהִשְׁתַּחֲוִיתָ לָהֶם הַעִדֹתִי בָכֶם הַיּוֹם כִּי אָבֹד תֹּאבֵדֽוּן׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְהָיָ֗ה אִם־שָׁכֹ֤חַ תִּשְׁכַּח֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהָֽלַכְתָּ֗ אַחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַעֲבַדְתָּ֖ם וְהִשְׁתַּחֲוִ֣יתָ לָהֶ֑ם הַעִדֹ֤תִי בָכֶם֙ הַיּ֔וֹם כִּ֥י אָבֹ֖ד תֹּאבֵדֽוּן׃

Griego (Septuaginta)

καὶ ἱστᾶι ἐὰν λήθῃ ἐπιλάθῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου, καὶ πορευθῇς ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς, διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον ὅτι ἀπωλίᾳ ἀπολεῖσθε·

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Sin autem oblitus Domini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque illos et adoraveris: ecce nunc prædico tibi quod omnino dispereas.

Español

Si te olvidas del Señor, tu Dios, y andas en pos de otros dioses, y los sirves y los adoras, yo testifico hoy contra ti que ciertamente perecerás.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Mas será, si llegares á olvidarte de Jehová tu Dios, y anduvieres en pos de dioses ajenos, y les sirvieres, y á ellos te encorvares, protésto lo hoy contra vosotros, que de cierto pereceréis.

Inglés

If you ever forget the LORD your God and go after other gods to worship and bow down to them, I testify against you today that you will surely perish.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo advierte sobre una posible conducta futura: olvidar a Yehová («Jehová», H3068), seguir a «dioses otros» y servirles. Se presenta como una condición («si») cuya consecuencia, introducida por «porque», es la perdición total, enunciada mediante un testimonio formal en el momento del habla («hoy»).

Palabras clave

  • shakhoach tishkach («olvidar», H7911): infinitivo absoluto + imperfecto de la misma raíz — la repetición del verbo intensifica la acción, un patrón que las traducciones vierten como «llegares a olvidarte» (RV1909) o «if you ever forget» (BSB), pero que en hebreo es un refuerzo morfológico, no una locución idiomática distinta.
  • 'elohim 'acherim («dioses otros», H0430J + H0312): sustantivo plural + adjetivo plural, sin artículo — designa una pluralidad indefinida, «dioses» en plural gramatical calificados como «otros».
  • ha'idoti («testificar», H5749B): verbo hifil, perfecto, primera persona — forma causativa que indica una acción declarativa completada por el hablante («yo testifico/hago testimonio»), no una advertencia futura sino un acto de habla presente.
  • 'avod to'vedun («perecer», H0006): infinitivo absoluto + imperfecto, con nun parágica (H9013) al final — la misma raíz repetida intensifica la certeza de la acción, y la nun añade un matiz de énfasis en la forma verbal de segunda persona plural.

Lo que dice el texto

La frase se construye como una secuencia de vav consecutivos que encadenan cuatro acciones hipotéticas: olvidar a Yehová «tu Dios» (con sufijo -kha, H9021, «tu»), ir «después de» ('acharei, H0310A, en construcción de constructo) dioses otros, servirles ('avadta, H5647H, con sufijo «los» H9038) e inclinarse (hishtachavita, H7812) «a ellos». Esta cadena de perfectos consecutivos describe una progresión de conducta, no un acto aislado.

La estructura interna usa dos veces el recurso del infinitivo absoluto seguido del verbo conjugado con la misma raíz: primero con «olvidar» (shakhoach tishkach) y luego con «perecer» ('avod to'vedun). Este patrón gramatical del hebreo bíblico marca énfasis en la acción verbal misma; ninguna de las traducciones aportadas (RV1909, BSB, SBLIBRE) refleja visualmente esta duplicación, optando por adverbios («ciertamente», «surely») o construcciones perifrásticas.

El verbo ha'idoti está en perfecto hifil de primera persona, lo cual indica una declaración testimonial ya realizada por el hablante en el momento de pronunciarla («yo testifico», no «testificaré»), reforzada por hayom («el día», H3117G, con artículo, «hoy»).

Divergencias entre versiones

La LXX traduce el doble verbo hebreo shakhoach tishkach con la construcción griega λήθῃ ἐπιλάθῃ (dativo + subjuntivo de la misma raíz), reproduciendo el énfasis mediante un recurso griego análogo. La Vulgata, en cambio, simplifica a un solo participio, oblitus, sin marcar la intensificación presente en el hebreo. Asimismo, para 'avod to'vedun la Vulgata usa *omnino dispereas» («que perezcas del todo»), trasladando el énfasis a un adverbio, mientras que la LXX conserva la duplicación con ἀπωλίᾳ ἀπολεῖσθε (sustantivo + verbo de la misma raíz).

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.