Deuteronomio 7:26

וְלֹא־תָבִיא תֽוֹעֵבָה אֶל־בֵּיתֶךָ וְהָיִיתָ חֵרֶם כָּמֹהוּ שַׁקֵּץ׀ תְּשַׁקְּצֶנּוּ וְתַעֵב׀ תְּֽתַעֲבֶנּוּ כִּי־חֵרֶם הֽוּא׃ פ

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְלֹא־תָבִ֤יא תֽוֹעֵבָה֙ אֶל־בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיִ֥יתָ חֵ֖רֶם כָּמֹ֑הוּ שַׁקֵּ֧ץ׀ תְּשַׁקְּצֶ֛נּוּ וְתַעֵ֥ב׀ תְּֽתַעֲבֶ֖נּוּ כִּי־חֵ֥רֶם הֽוּא׃ פ

Griego (Septuaginta)

καὶ οὐκ εἰσοίσεις βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ ἔσῃ ἀνάθημα ὥσπερ τοῦτο· προσοχθίσματι προσοχθιεῖς καὶ ματι βδελύξῃ, ὅτι ἀνάθημά ἐστιν.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est.

Español

No meterás una abominación en tu casa para que no seas anatema como ella. La aborrecerás por completo. La detestarás por completo, porque es anatema.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y no meterás abominación en tu casa, porque no seas anatema como ello; del todo lo aborrecerás y lo abominarás; porque es anatema.

Inglés

And you must not bring any detestable thing into your house, or you, like it, will be set apart for destruction. You are to utterly detest and abhor it, because it is set apart for destruction.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo prohíbe introducir un objeto abominable en la casa propia, bajo la advertencia de quedar consagrado a la destrucción igual que ese objeto. La segunda mitad ordena el rechazo total de dicho objeto mediante dos verbos de aborrecimiento repetidos, y cierra reiterando la razón: se trata de algo consagrado al anatema.

Palabras clave

to'evah («abominación», H8441) — sustantivo femenino singular, objeto directo de la prohibición inicial.

cherem («anatema», H2764A) — sustantivo masculino singular, aparece dos veces: primero describiendo la condición que recaería sobre quien introduce el objeto, después como calificación final del objeto mismo.

shaqetz teshaqtzenu («detestar... lo detestarás», H8262) — infinitivo absoluto piel seguido de imperfecto piel de la misma raíz; esta duplicación morfológica es un recurso hebreo de énfasis que intensifica la acción verbal.

ta'ev teta'avenu («aborrecer... lo aborrecerás», H8581) — misma construcción de infinitivo absoluto + imperfecto, con raíz distinta a la anterior, reforzando en paralelo la orden de rechazo.

tavi («traer», H0935P) — verbo en hifil (forma causativa), imperfecto: indica la acción de «hacer entrar» algo, no simplemente «entrar».

Lo que dice el texto

La frase se organiza en dos prohibiciones/órdenes paralelas, cada una reforzada por un recurso gramatical distinto. La primera cláusula usa el hifil de tavi («traer», H0935P) para expresar la acción causativa de introducir la to'evah («abominación», H8441) en la beit-kha («tu casa», H1004B con sufijo H9021), seguida de una consecuencia expresada con vav conjuntiva más perfecto consecutivo (hayita, «serás», H1961): la persona misma se volvería cherem («anatema», H2764A), comparada mediante kamohu («como él», H3644G) con el objeto que introdujo.

La segunda parte del versículo repite dos veces el patrón de infinitivo absoluto seguido del imperfecto de la misma raíz verbal: shaqetz teshaqtzenu (H8262) y ta'ev teta'avenu (H8581). Esta construcción morfológica —infinitivo absoluto + verbo finito de idéntica raíz— es un mecanismo hebreo de intensificación que no tiene un equivalente morfológico directo en español; las traducciones que dicen «lo aborrecerás por completo» o «del todo lo aborrecerás» intentan reflejar mediante adverbios («por completo», «del todo») lo que el hebreo logra mediante la duplicación de la raíz verbal. El versículo cierra con la partícula ki («porque», H3588A) introduciendo la razón final, repitiendo cherem («anatema», H2764A) como predicado nominal con el pronombre hu' («él», H1931).

Divergencias entre versiones

La Vulgata traduce to'evah («abominación», H8441) como «quippiam ex idolo» («algo del ídolo»), especificando un referente idolátrico que el sustantivo hebreo no contiene en sí mismo; el hebreo emplea un término genérico de abominación, sin mención explícita de ídolos. La LXX, en cambio, traduce con βδέλυγμα, término más cercano al campo semántico general de «abominación» que ofrece el hebreo.

Para las dos construcciones enfáticas hebreas (shaqetz teshaqtzenu y ta'ev teta'avenu), la LXX emplea dos verbos griegos distintos con distinta raíz cada uno (προσοχθίζω y βδελύσσομαι), preservando la variación léxica del hebreo pero no la duplicación intensiva de infinitivo absoluto propia de cada cláusula. La Vulgata, por su parte, introduce términos adicionales como «spurcitiam» e «inquinamentum ac sordes» que no corresponden a unidades léxicas separadas en el hebreo, sino que amplifican mediante sinónimos latinos la fuerza que el hebreo logra por repetición morfológica de raíz.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.