Deuteronomio 31:27

כִּי אָנֹכִי יָדַעְתִּי אֶֽת־מֶרְיְךָ וְאֶֽת־עָרְפְּךָ הַקָּשֶׁה הֵן בְּעוֹדֶנִּי חַי עִמָּכֶם הַיּוֹם מַמְרִים הֱיִתֶם עִם־יְהֹוָה וְאַף כִּי־אַחֲרֵי מוֹתִֽי׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

כִּ֣י אָנֹכִ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ אֶֽת־מֶרְיְךָ֔ וְאֶֽת־עָרְפְּךָ֖ הַקָּשֶׁ֑ה הֵ֣ן בְּעוֹדֶנִּי֩ חַ֨י עִמָּכֶ֜ם הַיּ֗וֹם מַמְרִ֤ים הֱיִתֶם֙ עִם־יְהֹוָ֔ה וְאַ֖ף כִּי־אַחֲרֵ֥י מוֹתִֽי׃

Griego (Septuaginta)

ὅτι ἐγὼ ἐπίσταμαι τὸν ἐρεθισμόν σου καὶ τὸν τράχηλόν σου τὸν σκληρόν. ἔτι γὰρ ἐμοῦ ζῶντος μεθ’ ὑμῶν σήμερον παραπικραίνοντες ἦτε τὰ πρὸς τὸν θεόν· πῶς οὐχὶ καὶ ἔσχατον τοῦ θανάτου μου ;

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Ego enim scio contentionem tuam, et cervicem tuam durissimam. Adhuc vivente me et ingrediente vobiscum, semper contentiose egistis contra Dominum: quanto magis cum mortuus fuero?

Español

Porque yo conozco su rebeldía y su rigidez de cerviz. He aquí que, mientras yo vivo con ustedes, se han rebelado contra Yehová. ¿Cuánto más después de mi muerte?

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Porque yo conozco tu rebelión, y tu cerviz dura: he aquí que aun viviendo yo hoy con vosotros, sois rebeldes á Jehová; y ¿ cuánto más después que yo fuere muerto?

Inglés

For I know how rebellious and stiff-necked you are. If you are already rebelling against the LORD while I am still alive, how much more will you rebel after my death!

Qué dice el texto

Resumen

En este versículo, el hablante (identificado por el contexto morfológico como quien se dirige a un colectivo, "vosotros") afirma conocer la rebeldía del pueblo y advierte que, si ya se han rebelado en su presencia, la rebelión será mayor tras su muerte. La frase combina una declaración de conocimiento con una comparación temporal entre el presente («hoy») y un tiempo futuro («después de mi muerte»).

Palabras clave

  • yada'ti («conocer», H3045) — verbo qal en perfecto, primera persona: expresa una acción de conocimiento ya completada, no un proceso en curso.
  • meryekha («rebeldía», H4805H) — sustantivo en estado constructo con sufijo «tu»: indica una rebeldía que pertenece o caracteriza al destinatario.
  • qasheh («duro», H7186) — adjetivo que califica a 'orpekha («tu cerviz»), reforzando la imagen de dureza física aplicada a una actitud.
  • mamrim («rebelarse», H4784) — participio hifil plural: describe una acción causativa y continuada, «los que causan rebelión» o «los que se rebelan», no un hecho puntual.
  • heyitem («ser», H1961) — verbo qal perfecto, segunda persona plural: junto con el participio anterior, forma una construcción perifrástica que enfatiza la persistencia del estado de rebeldía.

Lo que dice el texto

La oración se abre con la partícula ki («porque», H3588A) que introduce la causa o fundamento de una afirmación previa (no incluida en este versículo). El sujeto 'anokhi («yo») se refuerza con el verbo yada'ti en perfecto, subrayando que el conocimiento del hablante sobre la meryekha («tu rebeldía») y el 'orpekha haqqasheh («tu cerviz dura») es un hecho ya establecido, no una suposición.

La segunda parte del versículo utiliza la interjección hen («he aquí», H2005) para introducir una situación observable: mientras el hablante está chai («vivo», H2416A) 'immakhem («con vosotros», combinación de H5973A y H9036) hayyom («el día», H3117G, aquí con sentido de «hoy»), el colectivo ya se comporta como mamrim heyitem — construcción que combina el participio hifil de H4784 con el perfecto de H1961, indicando un estado de rebeldía sostenido y activo frente a Yehová (H3068G).

La comparación final se articula con ve'af ki («y también porque», combinación de H0637 y H3588A) y la expresión 'acharei moti («después de mi muerte», con H0310A y H4194 en constructo con sufijo «mi»). La estructura no formula una pregunta retórica en el hebreo mismo, sino que deja la comparación abierta mediante la partícula condicional-subordinante repetida.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce el cierre como una pregunta explícita («πῶς οὐχὶ...» — «¿cómo no...?»), mientras que el hebreo (TAHOT) no contiene marcador interrogativo en esa posición, sino la construcción ve'af ki que las traducciones modernas (RV1909, SBLIBRE, BSB) interpretan como pregunta retórica («¿cuánto más...?») basándose en el sentido, no en una partícula interrogativa hebrea explícita.

La Vulgata traduce hayyom («el día/hoy», H3117G) de forma distinta: donde el hebreo y la LXX indican presencia temporal («hoy», «σήμερον»), la Vulgata usa «ingrediente vobiscum» («entrando con vosotros»), una lectura que no corresponde directamente al sustantivo H3117G sino a una noción de acompañamiento activo.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.