Deuteronomio 28:20
יְשַׁלַּח יְהוָה׀ בְּךָ אֶת־הַמְּאֵרָה אֶת־הַמְּהוּמָה וְאֶת־הַמִּגְעֶרֶת בְּכָל־מִשְׁלַח יָדְךָ אֲשֶׁר תַּעֲשֶׂה עַד הִשָּֽׁמֶדְךָ וְעַד־אֲבָדְךָ מַהֵר מִפְּנֵי רֹעַ מַֽעֲלָלֶיךָ אֲשֶׁר עֲזַבְתָּֽנִי׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
יְשַׁלַּ֣ח יְהוָ֣ה׀ בְּ֠ךָ אֶת־הַמְּאֵרָ֤ה אֶת־הַמְּהוּמָה֙ וְאֶת־הַמִּגְעֶ֔רֶת בְּכָל־מִשְׁלַ֥ח יָדְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשֶׂ֑ה עַ֣ד הִשָּֽׁמֶדְךָ֤ וְעַד־אֲבָדְךָ֙ מַהֵ֔ר מִפְּנֵ֛י רֹ֥עַ מַֽעֲלָלֶ֖יךָ אֲשֶׁ֥ר עֲזַבְתָּֽנִי׃
ἀποστείλαι κύριος ἐπὶ σὲ τὴν ἔνδειαν καὶ τὴν ἐκλιμίαν καὶ τὴν ἀνάλωσιν ἐμ πάντα οὗ ἀν’ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου, ἕως ἂν ἐξολεθρεύσῃ σε, καὶ ἕως ἂν ἀπολέσῃ σε ἐν τάχει διὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματά σου, διότι ἐνκατέλιπές με.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Mittet Dominus super te famem et esuriem, et increpationem in omnia opera tua, quæ tu facies: donec conterat te, et perdat velociter, propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me.
El Señor enviará sobre ti maldición, confusión y reprensión en todo lo que hagas, hasta que seas destruido y perezcas rápidamente, a causa de la maldad de tus obras, con las que me has abandonado.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Y Jehová enviará contra ti la maldición, quebranto y asombro en todo cuanto pusieres mano é hicieres, hasta que seas destruído, y perezcas presto á causa de la maldad de tus obras, por las cuales me habrás dejado.
The LORD will send curses upon you, confusion and reproof in all to which you put your hand, until you are destroyed and quickly perish because of the wickedness you have committed in forsaking Him.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo describe una acción de Yehová consistente en enviar tres males —designados con tres sustantivos coordinados— sobre el destinatario, afectando «todo envío de su mano» (es decir, toda empresa que realice), hasta un punto de destrucción total. El motivo se declara al final: la maldad de las obras del destinatario, vinculada a un abandono de Yehová.
Palabras clave
- yeshalach («enviar: partir», H7971G) — verbo piel imperfecto, tercera persona: la forma piel intensifica la acción de «enviar», y el imperfecto marca una acción que se proyecta hacia el futuro.
- me'erah («maldición», H3994) — sustantivo femenino singular con artículo, primer objeto directo marcado por 'et.
- mehumah («tumulto», H4103) — segundo sustantivo femenino singular, coordinado al anterior mediante 'et.
- mig'eret («reprensión», H4045) — tercer sustantivo femenino singular, unido a los dos anteriores por la conjunción ve.
- hishamedkha («destruir», H8045) — infinitivo nifal (voz pasiva/reflexiva) con sufijo pronominal «te»: indica el punto final al que llega la acción, expresado con voz pasiva.
- ma'alaleikha («obra», H4611) — sustantivo masculino plural constructo con sufijo «tu»: en construcción con ro'a («maldad»), forma la expresión «la maldad de tus obras».
Lo que dice el texto
La cláusula principal presenta a Yehová como sujeto del verbo yeshalach, en piel imperfecto, seguido de tres complementos directos coordinados —me'erah, mehumah, mig'eret— cada uno introducido por el marcador de objeto 'et y provisto de artículo determinado. La repetición del marcador de objeto ante cada sustantivo, en lugar de una sola vez para los tres, da a cada término un peso individual dentro de la enumeración.
La frase bekhol-mishlach yadekha usa dos sustantivos en constructo («envío de mano») que en conjunto significan la extensión de cualquier actividad emprendida, calificada además por la relativa 'asher ta'aseh («que hagas»), en qal imperfecto.
Los dos infinitivos que introducen el desenlace —hishamedkha (nifal, voz pasiva/reflexiva) y 'avodkha (qal)— están coordinados mediante 'ad... ve'ad, «hasta... y hasta», reforzando la idea de un proceso que llega a su término, calificado por el adverbio maher («pronto»), en piel infinitivo.
La causal final, introducida por mippenei («de/desde el rostro de», aquí con sentido causal «porque»), se apoya en la construcción constructa ro'a ma'alaleikha («la maldad de tus obras») y cierra con la relativa 'asher 'azavtani, verbo qal perfecto («abandonaste»), con el sufijo de primera persona «me».
Divergencias entre versiones
El hebreo enumera tres sustantivos distintos —me'erah («maldición»), mehumah («tumulto»), mig'eret («reprensión»)—. La LXX traduce estos tres términos como éndeian («indigencia»), eklimían («hambre») y análōsin («consunción/destrucción»), un campo semántico distinto centrado en la privación material. La Vulgata, por su parte, vierte los dos primeros como famem y esuriem (ambos relacionados con «hambre»), y el tercero como increpationem («reprensión»), coincidiendo parcialmente con el hebreo solo en el último término.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.