Deuteronomio 26:10

וְעַתָּה הִנֵּה הֵבֵאתִי אֶת־רֵאשִׁית פְּרִי הָאֲדָמָה אֲשֶׁר־נָתַתָּה לִּי יְהוָה וְהִנַּחְתּוֹ לִפְנֵי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ וְהִֽשְׁתַּחֲוִיתָ לִפְנֵי יְהוָה אֱלֹהֶֽיךָ׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְעַתָּ֗ה הִנֵּ֤ה הֵבֵ֙אתִי֙ אֶת־רֵאשִׁית֙ פְּרִ֣י הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־נָתַ֥תָּה לִּ֖י יְהוָ֑ה וְהִנַּחְתּ֗וֹ לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהִֽשְׁתַּחֲוִ֔יתָ לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

Griego (Septuaginta)

καὶ νῦν ἰδοὺ ἐνήνοχα τὴν ἀπαρχὴν τῶν γενημάτων τῆς γῆς ἧς ἔδωκάς μοι, Κύριε, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι. καὶ προσκυνήσεις ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ σου·

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Et idcirco nunc offero primitias frugum terræ, quam Dominus dedit mihi. Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui, et adorato Domino Deo tuo.

Español

Ahora, he aquí que he traído lo primero del fruto de la tierra, que tú, Yehová, me has dado”. Lo pondrás delante de Yehová tu Dios, y adorarás ante Yehová tu Dios.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Y ahora, he aquí, he traído las primicias del fruto de la tierra que me diste, oh Jehová. Y lo dejarás delante de Jehová tu Dios, é inclinarte has delante de Jehová tu Dios.

Inglés

And now, behold, I have brought the firstfruits of the land that You, O LORD, have given me.” Then you are to place the basket before the LORD your God and bow down before Him.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo registra una declaración en primera persona sobre haber traído las primicias del fruto de la tierra, seguida de dos instrucciones en segunda persona: depositar la ofrenda y postrarse, ambas realizadas «delante de Yehová». La secuencia verbal marca el paso de una acción ya completada a un protocolo ritual que se despliega en el tiempo del relato.

Palabras clave

  • hevéti («traer», H0935P) — hifil perfecto, primera persona: forma causativa que indica «hacer venir», es decir, «he hecho llegar [algo]», no un simple desplazamiento.
  • reshit («principio», H7225G) — sustantivo femenino en estado constructo, exige un complemento («lo primero de…»), aquí unido a perí («fruto», H6529), también en constructo.
  • natáta («dar», H5414G) — qal perfecto, segunda persona: acción ya concluida por el interlocutor, seguida inmediatamente por el vocativo Yehová (H3068G) en aposición.
  • hinnajtó («descansar/depositar», H5117) — hifil perfecto consecutivo con sufijo pronominal «lo»: continúa la secuencia narrativa iniciada por hevéti, con matiz causativo («hacer reposar», es decir, «colocar»).
  • hishtajavíta («inclinarse», H7812) — perfecto consecutivo, forma reflexiva-intensiva (hishtafel): cierra la secuencia de tres acciones encadenadas por vav.

Lo que dice el texto

La frase se organiza en dos bloques temporales marcados por la partícula 'atáh («ahora», H6258) y la interjección hinéh («he aquí», H2009): primero una acción ya realizada (hevéti, perfecto simple), después dos acciones encadenadas mediante vav consecutiva (hinnajtó, hishtajavíta) que prosiguen la secuencia temporal iniciada por el verbo anterior. Esta construcción gramatical liga las tres acciones —traer, depositar, inclinarse— como pasos sucesivos de un mismo procedimiento.

El sustantivo reshit («principio», H7225G) en estado constructo con perí («fruto», H6529), también constructo, y este a su vez con ha'adamáh («la tierra», H0127G), forma una cadena de tres términos («lo primero del fruto de la tierra») que el hebreo expresa por yuxtaposición sin preposiciones, un recurso que las traducciones deben resolver añadiendo «de».

Cabe notar que el nombre Yehová (H3068G) aparece en la primera línea en posición de vocativo, tras el verbo natáta («diste», H5414G): «que me diste, Yehová» — una aposición que el hebreo permite sin marca adicional, mientras que en la segunda y tercera aparición del nombre este va seguido del constructo Elohéja («tu Dios», H0430G), formando la fórmula reiterada «delante de Yehová tu Dios».

Divergencias entre versiones

La LXX añade la frase «γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι» («tierra que fluye leche y miel»), expresión ausente tanto en el texto hebreo como en la Vulgata. Además, la LXX no traduce el verbo hinnajtó («depositar», H5117) ni el sintagma «lifné Yehová» que lo acompaña en el hebreo, pasando directamente de la ofrenda a la instrucción de inclinarse (προσκυνήσεις); la Vulgata, en cambio, sí conserva ese verbo con «dimittes eas».

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.