Deuteronomio 12:5
כִּי אִֽם־אֶל־הַמָּקוֹם אֲשֶׁר־יִבְחַר יְהוָה אֱלֹֽהֵיכֶם מִכָּל־שִׁבְטֵיכֶם לָשׂוּם אֶת־שְׁמוֹ שָׁם לְשִׁכְנוֹ תִדְרְשׁוּ וּבָאתָ שָֽׁמָּה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
כִּ֠י אִֽם־אֶל־הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֨ר יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ מִכָּל־שִׁבְטֵיכֶ֔ם לָשׂ֥וּם אֶת־שְׁמ֖וֹ שָׁ֑ם לְשִׁכְנ֥וֹ תִדְרְשׁ֖וּ וּבָ֥אתָ שָֽׁמָּה׃
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἀν’ ἐκλέξηται Κύριος ὁ θεός σου ἐν μιᾷ τῶν πόλεων ὑμῶν, ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐπικληθῆναι, καὶ ἐκζητήσατε ἐκεῖ·
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis:
Pero al lugar que Yehová su Dios elija de entre todas sus tribus, para poner allí su nombre, buscarán su morada, e irán allí.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Mas el lugar que Jehová vuestro Dios escogiere de todas vuestras tribus, para poner allí su nombre para su habitación, ése buscaréis, y allá iréis:
Instead, you must seek the place the LORD your God will choose from among all your tribes to establish as a dwelling for His Name, and there you must go.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo establece una restricción sobre el lugar de culto: no cualquier sitio, sino aquel que Yehová elija de entre las tribus de Israel para poner allí su nombre. La oración combina una partícula restrictiva, dos infinitivos con función de propósito y un cambio de número gramatical entre el verbo «buscar» (plural) y el verbo «venir» (singular).
Palabras clave
- ki 'im («que si: excepto», H3588B + H0518B) — combinación de partículas que forma una construcción restrictiva, equivalente a «sino» o «excepto»; introduce el contraste con lo que se ha negado antes en el capítulo.
- yivChar («escoger», H0977) — verbo qal imperfecto, tercera persona: acción venidera o habitual, «él escogerá/escoge», con Yehová como sujeto.
- laSum («poner», H7760H) — infinitivo qal con prefijo lə- («para»), indica el propósito de la elección divina: poner el nombre allí.
- lə-shikhNo («para su morar», H7931) — infinitivo qal con sufijo pronominal «su», paralelo al infinitivo anterior; expresa una segunda finalidad, la de morar.
- tidreShu («buscar», H1875) — verbo qal imperfecto, segunda persona plural: «ustedes buscarán/buscaréis», con el pueblo entero como sujeto.
- Vata («venir», H0935G) — perfecto consecutivo, segunda persona singular: «tú vendrás», enlazado por la vav consecutiva al verbo anterior pero con cambio de número.
Lo que dice el texto
La frase se estructura como una construcción de propósito doble: el lugar que Yehová «escogerá» (yivChar) tiene como finalidad, marcada por dos infinitivos con lə-, «poner» (laSum) su nombre allí y «morar» (shikhNo) allí. Ambos infinitivos comparten el mismo régimen preposicional, lo que en hebreo liga estrechamente las dos nociones —nombre y morada— sin que el texto explicite si se trata de una misma acción descrita dos veces o de dos aspectos distintos.
Un rasgo morfológico notable es el cambio de número entre tidreShu («ustedes buscarán», plural) y Vata («tú vendrás», singular), unido por la vav consecutiva. El hebreo mantiene ambos números dentro de la misma oración, alternancia que las traducciones al español y al inglés (RV1909, BSB, SBLIBRE) uniforman en plural o en segunda persona genérica, borrando la distinción gramatical presente en el texto masorético.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce מִכָּל־שִׁבְטֵיכֶם («de todas vuestras tribus») como ἐν μιᾷ τῶν πόλεων ὑμῶν («en una de vuestras ciudades»), sustituyendo «tribus» por «ciudades», divergencia léxica notable respecto al hebreo.
Donde el hebreo tiene אֱלֹהֵיכֶם («vuestro Dios», plural), la LXX lee ὁ θεός σου («tu Dios», singular).
Para לְשִׁכְנוֹ («para su morar»), la LXX traduce ἐπικληθῆναι («ser invocado»), desplazando el sentido de «habitar» hacia el de «ser llamado/invocado»; la Vulgata en cambio traduce «et habitet in eo» («y more en él»), más cercana al infinitivo hebreo de «morar».
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.