Deuteronomio 11:25

לֹא־יִתְיַצֵּב אִישׁ בִּפְנֵיכֶם פַּחְדְּכֶם וּמֽוֹרַאֲכֶם יִתֵּן׀ יְהוָה אֱלֹֽהֵיכֶם עַל־פְּנֵי כָל־הָאָרֶץ אֲשֶׁר תִּדְרְכוּ־בָהּ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר לָכֶֽם׃ ס

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

לֹא־יִתְיַצֵּ֥ב אִ֖ישׁ בִּפְנֵיכֶ֑ם פַּחְדְּכֶ֨ם וּמֽוֹרַאֲכֶ֜ם יִתֵּ֣ן׀ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם עַל־פְּנֵ֤י כָל־הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּדְרְכוּ־בָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר לָכֶֽם׃ ס

Griego (Septuaginta)

οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπον ὑμῶν· τὸν τρόμον ὑμῶν καὶ τὸν φόβον ὑμῶν ἐπιθήσει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς ἐφ’ ἧς ἐὰν ἐπιβῆτε ἐπ’ αὐτῆς, ὃν τρόπον ἐλάλησεν πρὸς ὑμᾶς.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Nullus stabit contra vos: terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis, sicut locutus est vobis.

Español

Ningún hombre podrá hacer frente a ustedes. El Señor, su Dios, infundirá su temor y su miedo en toda la tierra que pisen, como les ha dicho.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Nadie se sostendrá delante de vosotros: miedo y temor de vosotros pondrá Jehová vuestro Dios sobre la haz de toda la tierra que hollareis, como él os ha dicho.

Inglés

No man will be able to stand against you; the LORD your God will put the fear and dread of you upon all the land, wherever you set foot, as He has promised you. A Blessing and a Curse

Qué dice el texto

Resumen

El versículo anuncia que ningún hombre podrá permanecer firme frente al pueblo, porque Yehová hará que el pavor y el temor de ellos se extienda sobre toda la tierra que pisen, cumpliendo así una promesa hecha previamente.

Palabras clave

  • yityatzev («estar de pie», H3320): verbo en hitpael, forma reflexiva que indica «plantarse a sí mismo» o «mantenerse firme»; el imperfecto señala una acción venidera.
  • pachdejem («vuestro pavor», H6343 + H9026): sustantivo en constructo con sufijo pronominal, literalmente «el pavor de vosotros» — no es el miedo que el pueblo siente, sino el que otros sentirán hacia el pueblo.
  • mora'akhem («vuestro temor», H4172A + H9026): sustantivo paralelo al anterior, también en constructo con sufijo, refuerza la idea mediante un segundo término casi sinónimo.
  • yiten («dar/poner», H5414H): verbo qal, imperfecto, sujeto Yehová; expresa la acción futura de «colocar» ese pavor sobre la tierra.
  • diber («hablar/prometer», H1696I): verbo piel, perfecto; la forma piel intensifica el sentido de «hablar» hacia «declarar solemnemente», y el perfecto marca una acción ya completada en el pasado, en contraste con los verbos en imperfecto que dominan el resto del versículo.

Lo que dice el texto

La frase se abre con una negación absoluta —lo' yityatzev 'ish («no se plantará hombre», H3808 + H3320 + H0376I)— construida con el verbo en hitpael, forma que subraya la idea de «mantenerse firme por sí mismo»: nadie logrará sostenerse en pie bifneikhem («delante de vuestro rostro», H6440G + H9026).

El núcleo de la promesa está en el paralelismo de pachdejem y mora'akhem, dos sustantivos en estado constructo con el mismo sufijo pronominal de segunda persona plural. Ambos términos comparten campo semántico («pavor», «temor») y ambos son objeto del mismo verbo, yiten («dar/poner»), cuyo sujeto explícito es Yehová 'elohejem («Yehová vuestro Dios», H3068G + H0430G). La construcción en constructo indica que el pavor y el temor pertenecen al pueblo —son «su» pavor— pero el objeto de la oración deja claro que ese pavor se instala sobre la tierra, no en el pueblo mismo: es el efecto que el pueblo produce en otros.

La cláusula final marca el contraste temporal: mientras los verbos principales (yityatzev, yiten, tidrekhu) están en imperfecto —acción venidera o en curso—, el verbo diber («habló/prometió») aparece en piel perfecto, señalando algo ya dicho y consumado con anterioridad al cual se conecta la acción futura mediante la partícula comparativa ka'asher («como», H0834D).

Divergencias entre versiones

La LXX traduce los dos sustantivos hebreos pachdejem y mora'akhem con τὸν τρόμον («el temblor») y τὸν φόβον («el miedo»), manteniendo el paralelismo pero optando por «temblor» donde el hebreo dice literalmente «pavor». La Vulgata usa terrorem y formidinem, términos también paralelos pero con matices distintos a los griegos. El verbo hebreo yiten («dar/poner») se vierte en la LXX como ἐπιθήσει («impondrá») y en la Vulgata como dabit («dará»), ambas opciones compatibles con el sentido de «colocar» del original.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.