Levítico 22:23
וְשׁוֹר וָשֶׂה שָׂרוּעַ וְקָלוּט נְדָבָה תַּעֲשֶׂה אֹתוֹ וּלְנֵדֶר לֹא יֵרָצֶֽה׃
✦ Interlineal hebreo
Toca una palabra para ver su ficha
✦ El mismo versículo en cinco lenguas
וְשׁ֥וֹר וָשֶׂ֖ה שָׂר֣וּעַ וְקָל֑וּט נְדָבָה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֹת֔וֹ וּלְנֵ֖דֶר לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃
καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ, εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ προσδεχθήσεται.
Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0
Latín (Vulgata)
Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest.
Podrán presentar como ofrenda voluntaria un toro joven o un cordero que tenga alguna parte del cuerpo más larga o más corta de lo normal, pero no será aceptado para cumplir una promesa.
Español clásico (Reina-Valera 1909)
Buey ó carnero que tenga de más ó de menos, podrás ofrecer por ofrenda voluntaria; mas por voto no será acepto.
You may present as a freewill offering an ox or sheep that has a deformed or stunted limb, but it is not acceptable in fulfillment of a vow.
✦ Qué dice el texto
Resumen
El versículo establece una distinción entre dos tipos de ofrenda animal: un buey o una oveja con ciertas anomalías corporales puede presentarse como ofrenda voluntaria, pero ese mismo animal no es aceptable si se ofrece para cumplir un voto.
Palabras clave
- sa.Ru.a' («extenderse», H8311) — participio pasivo qal, describe una condición física del animal mediante una raíz cuyo sentido base es "extender" o "alargar", sin especificar qué parte del cuerpo.
- ka.Lut («ser atrofiado», H7038) — participio pasivo qal, indica una condición opuesta o complementaria a la anterior: algo comprimido o reducido, también sin precisar la parte anatómica afectada.
- ne.da.Vah («voluntariedad», H5071) — sustantivo femenino singular que nombra la categoría de ofrenda: una donación no obligatoria, hecha por decisión propia.
- Ne.der («voto», H5088) — sustantivo masculino singular, designa la segunda categoría de ofrenda, contraída mediante una promesa previa.
- ye.ra.Tzeh («aceptar», H7521) — verbo nifal (voz pasiva) imperfecto, tercera persona: "será aceptado". La forma pasiva coloca el foco en el resultado (aceptación o rechazo) más que en quien acepta.
Lo que dice el texto
La frase hebrea coordina dos sustantivos con conjunción ve/va (H9002): Shor («buey», H7794) y Seh («oveja», H7716), ambos calificados por dos participios pasivos en serie, sa.Ru.a' y ka.Lut, unidos también por la conjunción. La construcción con participios pasivos qal indica que el animal ha sido objeto de una acción o presenta un estado resultante, pero las raíces mismas (H8311, H7038) son genéricas en cuanto a la parte del cuerpo afectada: expresan extensión y atrofia sin nombrar miembro, oreja, cola u otro órgano.
La oración se organiza en dos cláusulas contrastadas por la conjunción u antes de le.Ne.der: la primera permite el uso del animal como ne.da.Vah mediante el verbo ta.'a.Seh («harás/ofrecerás», H6213I, imperfecto qal); la segunda niega la aceptación (lo' ye.ra.Tzeh) cuando el animal se destina a un Ne.der. El uso del nifal en ye.ra.Tzeh despersonaliza el sujeto que acepta o rechaza, formulando la norma como un estado de cosas más que como una acción de un agente específico.
Divergencias entre versiones
La LXX traduce los participios hebreos con términos anatómicamente específicos: ὠτότμητον («con la oreja cortada») para sa.Ru.a' y κολοβόκερκον («con la cola mutilada») para ka.Lut. La Vulgata sigue esta misma especificación con «aure et cauda amputatis» («con oreja y cola cortadas»). El hebreo, en cambio, emplea raíces de sentido más amplio (extender/atrofiar) sin mencionar oreja ni cola. Las traducciones modernas citadas (SBLIBRE, BSB) optan por formulaciones genéricas —«deformidad», «parte del cuerpo más larga o más corta»— que se aproximan más a la amplitud semántica del texto hebreo que a la precisión anatómica de LXX y Vulgata.
Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.