Levítico 22:23

וְשׁוֹר וָשֶׂה שָׂרוּעַ וְקָלוּט נְדָבָה תַּעֲשֶׂה אֹתוֹ וּלְנֵדֶר לֹא יֵרָצֶֽה׃

Interlineal hebreo

Toca una palabra para ver su ficha

El mismo versículo en cinco lenguas

Hebreo

וְשׁ֥וֹר וָשֶׂ֖ה שָׂר֣וּעַ וְקָל֑וּט נְדָבָה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֹת֔וֹ וּלְנֵ֖דֶר לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃

Griego (Septuaginta)

καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ, εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ προσδεχθήσεται.

Texto griego de la edición Swete, CC BY-SA 4.0

Latín (Vulgata)

Bovem et ovem, aure et cauda amputatis, voluntarie offerre potes, votum autem ex eis solvi non potest.

Español

Podrán presentar como ofrenda voluntaria un toro joven o un cordero que tenga alguna parte del cuerpo más larga o más corta de lo normal, pero no será aceptado para cumplir una promesa.

Español clásico (Reina-Valera 1909)

Buey ó carnero que tenga de más ó de menos, podrás ofrecer por ofrenda voluntaria; mas por voto no será acepto.

Inglés

You may present as a freewill offering an ox or sheep that has a deformed or stunted limb, but it is not acceptable in fulfillment of a vow.

Qué dice el texto

Resumen

El versículo establece una distinción entre dos tipos de ofrenda animal: un buey o una oveja con ciertas anomalías corporales puede presentarse como ofrenda voluntaria, pero ese mismo animal no es aceptable si se ofrece para cumplir un voto.

Palabras clave

  • sa.Ru.a' («extenderse», H8311) — participio pasivo qal, describe una condición física del animal mediante una raíz cuyo sentido base es "extender" o "alargar", sin especificar qué parte del cuerpo.
  • ka.Lut («ser atrofiado», H7038) — participio pasivo qal, indica una condición opuesta o complementaria a la anterior: algo comprimido o reducido, también sin precisar la parte anatómica afectada.
  • ne.da.Vah («voluntariedad», H5071) — sustantivo femenino singular que nombra la categoría de ofrenda: una donación no obligatoria, hecha por decisión propia.
  • Ne.der («voto», H5088) — sustantivo masculino singular, designa la segunda categoría de ofrenda, contraída mediante una promesa previa.
  • ye.ra.Tzeh («aceptar», H7521) — verbo nifal (voz pasiva) imperfecto, tercera persona: "será aceptado". La forma pasiva coloca el foco en el resultado (aceptación o rechazo) más que en quien acepta.

Lo que dice el texto

La frase hebrea coordina dos sustantivos con conjunción ve/va (H9002): Shor («buey», H7794) y Seh («oveja», H7716), ambos calificados por dos participios pasivos en serie, sa.Ru.a' y ka.Lut, unidos también por la conjunción. La construcción con participios pasivos qal indica que el animal ha sido objeto de una acción o presenta un estado resultante, pero las raíces mismas (H8311, H7038) son genéricas en cuanto a la parte del cuerpo afectada: expresan extensión y atrofia sin nombrar miembro, oreja, cola u otro órgano.

La oración se organiza en dos cláusulas contrastadas por la conjunción u antes de le.Ne.der: la primera permite el uso del animal como ne.da.Vah mediante el verbo ta.'a.Seh («harás/ofrecerás», H6213I, imperfecto qal); la segunda niega la aceptación (lo' ye.ra.Tzeh) cuando el animal se destina a un Ne.der. El uso del nifal en ye.ra.Tzeh despersonaliza el sujeto que acepta o rechaza, formulando la norma como un estado de cosas más que como una acción de un agente específico.

Divergencias entre versiones

La LXX traduce los participios hebreos con términos anatómicamente específicos: ὠτότμητον («con la oreja cortada») para sa.Ru.a' y κολοβόκερκον («con la cola mutilada») para ka.Lut. La Vulgata sigue esta misma especificación con «aure et cauda amputatis» («con oreja y cola cortadas»). El hebreo, en cambio, emplea raíces de sentido más amplio (extender/atrofiar) sin mencionar oreja ni cola. Las traducciones modernas citadas (SBLIBRE, BSB) optan por formulaciones genéricas —«deformidad», «parte del cuerpo más larga o más corta»— que se aproximan más a la amplitud semántica del texto hebreo que a la precisión anatómica de LXX y Vulgata.

Esta explicación describe el texto con datos lingüísticos; no añade doctrina ni interpretación confesional.